اجتماع کاوشگری و رویکرد ترکیبی به آموزش مثلثات
نویسندگان
1 دانشگاه شهید بهشتی
2 دانشگاه شهید بهشتی و سردبیر مجله رشد آموزش ریاضی
3 پژوهشگر، سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی (پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش)
doi
10.22034/jcs.2026.561247.2532چکیده
پس از دوران همهگیری کووید-۱۹ که در آن، آموزش آنلاین جایگزین آموزش حضوری شد، چگونگیِ استفاده همزمان از هردو نوع آموزش درقالب یک رویکرد تلفیقی، موردتوجه پژوهشگران واقع شد. در این مقاله، نتایج گزارشی ارائه میشود که با استفاده از چارچوب نظری «اجتماع کاوشگری»، تأثیر تلفیق دو نوع آموزش حضوری و آموزش آنلاین تحت عنوان آموزش ترکیبی برای تدریس مثلثات، از نظر معلمان ریاضی در ایران، بررسیشد. 17 نفر داوطلب شرکت در مطالعه شدند که همگی، تجربه تدریس آنلاین مثلثات را داشتند. جمعآوری دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته صورتگرفت و با موافقت شرکتکنندگان، ضبط شنیداری شدند. دادههای این مطالعه شامل گفتوگوهای اولیه، مصاحبهها و یادداشتهای نویسنده اول و برداشتهای مشترک سه نویسنده در مورد آنها بود. همچنین متن پیادهشده مصاحبهها، برای شرکتکنندگان ارسالشد و پساز انجام اصلاحات توسط آنان، مورد تحلیل قرارگرفت. چارچوبنظریِ اینپژوهش، «اجتماع کاوشگری » با سه مؤلفه اجتماعی و شناختی و تدریسی بود. کاهش نظاموار دادهها با روش تحلیل مضمون انجام شد. در نتیجه، چهار مضمون اصلی «شخصیسازی آموزش»، «میزان تمرکز در نظام آموزشی»، «اختیارات معلمان» و «انعطاف در برنامه درسی» برای آموزشترکیبی در ایران، شکلگرفتند و دومؤلفه «موضوع درسی» و «محتوا و سازماندهی محتوا»، به سه مؤلفه مدل «اجتماع کاوشگری» اضافه شدند. از نظر معلمان، گسترش امکانِ دسترسی به منابع آموزشی، تأمین اینترنت برای توسعه عدالتآموزشی، تصمیمگیری سیاستگذاران برای کاهش تمرکز و افزایش اختیارات معلمان، از زیرساختهای ضروری برای اثربخشی آموزشهای ترکیبی است.
