شایستگی‌های معلمان در به‌کارگیری واقعیت‌افزوده (یک مطالعه فراترکیب)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران: ایران.

2 دانشجوی کارشناسی، گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، زنجان: ایران.

3 دکتری مدیریت آموزشی، دانشگاه تهران، تهران: ایران.

doi
10.22034/jcs.2026.546734.2498
چکیده

مطالعه حاضر با هدف شناسایی شایستگی‌های معلمان در به‌کارگیری واقعیت‌افزوده انجام شده است. بدین منظور از رویکرد کیفی و روش هفت مرحله‌ای سندولوسکی و همکاران (2007) استفاده شده است. با پیروی از راهنمای پریزما، کلیه اسناد علمی-پژوهشی منتشرشده در 8 سال اخیر، به تعداد 374 سند علمی که در پایگاه‌های خارجی و داخلی یافت شدند، جامعه پژوهش حاضر را شکل می‌دهند که پس از غربالگری و واکاوی براساس معیارهای تعیین‌شده، 23 سند علمی مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفتند. به منظور تجزیه و تحلیل مقالات، از روش تحلیل مضمون استفاده شد. روایی توصیفی و تفسیری مورد بررسی و تائید قرار گرفت. براساس یافته‌ها، شایستگی‌های معلمان در به‌کارگیری واقعیت‌افزوده شامل شایستگی‌های پداگوژیک (راهبری فرآیند یاددهی-یادگیری با فناوری واقعیت‌افزوده، پرورش ذهنی-شناختی یادگیرندگان،دانش پداگوژی-تحولی واقعیت‌افزوده و شبکه‌سازی حرفه‌ای)، فناورانه (مهارت‌های فنی در کاربست فناوری واقعیت‌افزوده، نگرش مبتنی بر فناوری واقعیت‌افزوده و دانش سیستماتیک فنی) و اخلاقی-فردی (خودتوانمندسازی و اخلاق مبتنی بر واقعیت‌افزوده) مبتنی بر واقعیت‌افزوده می‌باشند.