فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی با هفت تیمار شامل گروه شاهد حاوی دانه جو کامل (بدون فرآوری) و بدون اوره و کود مرغی، تیمارهای 2 و 3 و 4 به­ترتیب با روش­های فرآوری مختلف آسیاب کردن، پرک کردن و پلت کردن با سطح معین اوره (1 درصد) و تیمارهای 5 و 6 و 7 به­ترتیب با روش­های فرآوری مختلف آسیاب کردن، پرک کردن و پلت کردن با سطح معین کود مرغی (12 درصد) روی بره­های نر نژاد افشاری انجام گرفت. نتایج نشان دادند، روش­های فرآوری دانه جو به همراه منابع نیتروژن غیرپروتئینی تأثیر معنی­داری بر قابلیت هضم ظاهری ماده خشک و ماده آلی داشت. پارامترهای مختلف تجزیه‌پذیری ماده خشک، پروتئین خام و الیاف نامحلول در شوینده خنثی تیمارهای آزمایشی تفاوت معنی‌داری بین تیمارها را نشان داد. تجزیه‌پذیری مؤثر ماده خشک، پروتئین خام و الیاف نامحلول در شوینده خنثی با سرعت عبور 2، 5 و 8 درصد در ساعت بین تیمارهای آزمایشی تفاوت معنی‌داری داشت. نتایج نشان داد که بین تیمارهای آزمایشی از نظر پارامترهای تولید گاز و میزان گاز تولیدی در 96 ساعت، قابلیت هضم مواد آلی، میزان انرژی قابل متابولیسم و ​​غلظت اسیدهای چرب فرار با زنجیره کوتاه تفاوت معنی‌داری وجود داشت. میزان دفع هر یک از مشتقات پورین (آلانتوئین، اسید اوریک، گزانتین + هیپوگزانتین) و دفع کل مشتقات پورین از طریق ادرار و میزان پروتئین میکروبی سنتز شده در شکمبه تحت تأثیر جیره‌های آزمایشی قرار گرفت و تفاوت مشاهده شده معنی‌دار بود. تفاوت معنی‌داری در pH شکمبه و نیتروژن آمونیاکی در تیمارهای آزمایشی وجود داشت. به‌طور کلی، استفاده از اوره (1 درصد) و کود مرغی (12 درصد) با روش­های مختلف فرآوری دانه جو بدون اثرات منفی بر تجزیه‌پذیری شکمبه­ای، فراسنجه­های شکمبه­ای مایع و تولید گاز از نظر تولید پروتئین میکروبی می­تواند مفید باشد.