تعیین الگوی بهینه مکمل ویتامینی در جیره‌های حاوی ضایعات بوجاری گندم با برآورد عملکرد و پاسخ‌های ایمنی جوجه‌های گوشتی

نویسندگان

1 مؤسسه تحقیقات علوم دامی ، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران

2 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

3 بخش تحقیقات علوم دامی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شیراز، ایران

4 مؤسسه تحقیقات علوم دامی ، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران

5 موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی، شعبه شیراز، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شیراز، ایران

doi
10.22067/ijasr.2023.78819.1102
چکیده

پژوهش حاضر با هدف تعیین الگوی بهینه افزودن مکمل ویتامینی در جیره­های برپایه ذرت، ضایعات گندم و کنجاله سویا بر صفات تولیدی، خصوصیات لاشه و پاسخ‌های ایمنی جوجه‌های گوشتی از سن 1 تا 42 روزگی، در استان فارس انجام شد. تعداد 500 قطعه جوجه گوشتی سویه راس 308 با میانگین وزن مشابه (مخلوط دو جنس) در قالب طرح کاملاً تصادفی با پنج تیمار، پنج تکرار و 20 قطعه جوجه در هر تکرار توزیع شدند. تیمارهای آزمایشی شامل پنج سطح مکمل ویتامینی: 1) شاهد (100 درصد مقادیر پیشنهادی کاتالوگ سویه راس 308، 2019)، و 2 تا 5) به‌ترتیب 90، 80، 70 و 60 درصد مقادیر پیشنهادی بودند. بیشترین و کمترین میانگین افزایش وزن زنده و خوراک مصرفی، به‌ترتیب متعلق به الگوی ویتامینی 100 و 60 درصد توصیه سویه راس 308 بود. بهترین ضریب تبدیل خوراک و شاخص تولید متعلق به الگوی ویتامینی تا سطح 90 درصد توصیه سویه راس بود. بیشترین و کمترین مقدار عضله سینه (2/22 و 2/19 درصد) مربوط به الگوی ویتامینی 100 و 60 درصد توصیه سویه راس بود. تأثیر کاهش مکمل ویتامین بر واکنش ازدیاد حساسیت پوستی، عیار پادتن علیه گلبول قرمز گوسفندی و درصد هتروفیل، لنفوسیت و نسبت هتروفیل به لنفوسیت معنی‌دار نشد. نتیجه نهایی این که در شرایط پرورشی مرغداری­های استان فارس، کاهش سطح مکمل ویتامینی در جیره­های حاوی ضایعات بوجاری گندم تا 90 درصد توصیه سویه راس 308 در مقایسه با جیره شاهد امکان­پذیر است.