تعیین الگوی بهینه مکمل ویتامینی در جیرههای حاوی ضایعات بوجاری گندم با برآورد عملکرد و پاسخهای ایمنی جوجههای گوشتی
نویسندگان
1 مؤسسه تحقیقات علوم دامی ، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
2 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 بخش تحقیقات علوم دامی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شیراز، ایران
4 مؤسسه تحقیقات علوم دامی ، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
5 موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی، شعبه شیراز، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شیراز، ایران
doi
10.22067/ijasr.2023.78819.1102چکیده
پژوهش حاضر با هدف تعیین الگوی بهینه افزودن مکمل ویتامینی در جیرههای برپایه ذرت، ضایعات گندم و کنجاله سویا بر صفات تولیدی، خصوصیات لاشه و پاسخهای ایمنی جوجههای گوشتی از سن 1 تا 42 روزگی، در استان فارس انجام شد. تعداد 500 قطعه جوجه گوشتی سویه راس 308 با میانگین وزن مشابه (مخلوط دو جنس) در قالب طرح کاملاً تصادفی با پنج تیمار، پنج تکرار و 20 قطعه جوجه در هر تکرار توزیع شدند. تیمارهای آزمایشی شامل پنج سطح مکمل ویتامینی: 1) شاهد (100 درصد مقادیر پیشنهادی کاتالوگ سویه راس 308، 2019)، و 2 تا 5) بهترتیب 90، 80، 70 و 60 درصد مقادیر پیشنهادی بودند. بیشترین و کمترین میانگین افزایش وزن زنده و خوراک مصرفی، بهترتیب متعلق به الگوی ویتامینی 100 و 60 درصد توصیه سویه راس 308 بود. بهترین ضریب تبدیل خوراک و شاخص تولید متعلق به الگوی ویتامینی تا سطح 90 درصد توصیه سویه راس بود. بیشترین و کمترین مقدار عضله سینه (2/22 و 2/19 درصد) مربوط به الگوی ویتامینی 100 و 60 درصد توصیه سویه راس بود. تأثیر کاهش مکمل ویتامین بر واکنش ازدیاد حساسیت پوستی، عیار پادتن علیه گلبول قرمز گوسفندی و درصد هتروفیل، لنفوسیت و نسبت هتروفیل به لنفوسیت معنیدار نشد. نتیجه نهایی این که در شرایط پرورشی مرغداریهای استان فارس، کاهش سطح مکمل ویتامینی در جیرههای حاوی ضایعات بوجاری گندم تا 90 درصد توصیه سویه راس 308 در مقایسه با جیره شاهد امکانپذیر است.