فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این تحقیق با هدف بررسی اثر افزودن سطوح مختلف پودر آب پنیر بر عملکرد رشد، فراسنجه‌های تخمیری، ریخت‌شناسی بافت شکمبه، تجزیه‌پذیری و تولید پروتئین میکروبی در بره‌های نر پرواری‌ آمیخته‌های زل و افشاری انجام شد. از تعداد 24 رأس بره با میانگین سن 21±135 روز و میانگین وزن اولیه 2±24 کیلوگرم در قالب طرح کاملاً تصادفی و به‌مدت 90 روز برای انجام آزمایش حاضر استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل شاهد (فاقد پودر آب پنیر) و تیمارهای حاوی 5/1، 3 و 5/4 درصد پودر آب پنیر در جیره (بر اساس درصدی از ماده خشک جیره) بودند. اختلاف آماری معنی‌داری برای وزن پایان پروار، ماده خشک مصرفی و افزایش وزن روزانه در بین تیمارهای آزمایشی مشاهده شد، به‌طوری‌که تیمار حاوی 5/4 درصد پودر آب پنیر از بیشترین مقادیر برای این پارامترها برخوردار بود. همچنین اختلاف معنی‌داری برای پی‌اچ، نیتروژن آمونیاکی، کل اسیدهای چرب فرار و اسید استیک مایع شکمبه در بین تیمارهای آزمایشی مشاهده شد، ‌به‌طوری‌که تیمار حاوی 5/4 درصد پودر آب پنیر از بیشترین مقادیر برای این فراسنجه‌ها برخوردار بود. همچنین تیمار حاوی 5/4 درصد پودر آب پنیر دارای بیشترین جمعیت کل باکتری‌ها به‌فاصله دو و چهار ساعت بعد از خوراک‌دهی و نیز بیشترین جمعیت پروتوزوآی شکمبه‌ای به‌فاصله چهار ساعت بعد از خوراک‌دهی برخوردار بود. تیمار حاوی 5/4 درصد پودر آب پنیر از بیشترین میزان ضخامت، ارتفاع، عرض و تراکم پرزها در بین تیمارهای آزمایشی برخوردار بود. اختلاف معنی‌داری برای فراسنجه‌های تجزیه‌پذیری ماده خشک و پروتئین خام در بین تیمارهای آزمایشی مشاهده شد. بخش غیرقابل تجزیه نیز در تیمار سه درصد پودر آب پنیر نسبت به سایر تیمارها افزایش معنی‌داری داشت. اختلاف معنی‌داری در مقدار گاز تولیدی از بخش قابل تخمیر بین تیمارهای آزمایشی مشاهده شد. بیشترین مقدار ساخت پروتئین میکروبی در تیمار حاوی سه درصد پودر آب پنیر مشاهده شد. در مجموع، استفاده از سطوح بالاتر پودر آب پنیر (5/4 درصد) در جیره بره‌های پرواری سبب بهبود عملکرد رشد و برخی از شاخص‌های شکمبه‌ای و تجزیه‌پذیری ماده خشک و پروتئین خام شد.