فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این مطالعه به‌منظور بررسی تأثیر سطوح مختلف سلنیوم آلی و غیرآلی در جیره بر عملکرد، جمعیت میکروبی، ریخت­شناسی روده و اسیدیته روده کور مرغ­های تخم­گذار انجام شد. آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی با 300 قطعه مرغ تخم­گذار سویه‌های-لاین از سن 23 تا 35 هفتگی با پنج تیمار، شش تکرار و 10 قطعه مرغ در هر تکرار انجام گرفت. تیمارهای آزمایشی شامل: 1- جیره پایه (فاقد سلنیوم)، 2- جیره پایه+  mg/kg5/0 سلنیت- سدیم، 3- جیره پایه + mg/kg 1 سلنیت- سدیم، 4- جیره پایه + mg/kg 5/0 سلنیوم- متیونین، 5- جیره پایه + mg/kg 1 سلنیوم- متیونین بودند. درصد تولید، توده وزنی و وزن تخم­مرغ و در ریخت‌شناسی روده از جمله طول پرز، عرض پرز، عمق کریپت، تعداد سلول­های گابلت، نسبت طول پرز به عمق کریپت و مساحت پرز تحت تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت. مصرف یک میلی­گرم در کیلوگرم سلنیوم- متیونین سبب کاهش معنی­دار جمعیت سالمونلا و افزایش معنی­دار جمعیت لاکتوباسیلوس روده کور در مقایسه با سایر تیمارهای آزمایشی شد، با این حال بین تیمارهای آلی و معدنی تفاوت معنی­داری مشاهده نشد. مصرف 5/0 و یک میلی­گرم در کیلوگرم سلنیوم- متیونین سبب کاهش معنی­دار جمعیت باکتری­های هوازی نسبت به شاهد شد. اسیدیته محتویات روده کور در تیمار حاوی یک میلی­گرم در کیلوگرم سلنیوم- متیونین نسبت به شاهد و تیمارهای دریافت‌کننده سلنیت­سدیم به‌طور معنی­داری افزایش یافت. از نتایج حاصل می­توان نتیجه گرفت؛ مصرف یک میلی­گرم در کیلوگرم سلنیوم- متیونین با کاهش جمعیت سالمونلا و افزایش جمعیت لاکتوباسیلوس اثرات مثبتی بر ریخت‌شناسی روده داشته و سبب افزایش اسیدیته محتویات روده کور می­شود.