بررسی تأثیر محلول پاشی ورمی واش بر وضعیت عناصر غذایی برگ و عملکرد توت‌فرنگی رقم "گاویتا"

نویسندگان

1 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد - ایران

2 استادیار، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد – ایران

3 دانشیار، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد – ایران

doi
10.22059/jci.2016.56638
چکیده

این پژوهش به منظور بررسی اثر ورمی‌واش بر عملکرد و غلظت عناصر غذایی برگ توت‌فرنگی رقم "گاویتا" در گلخانه تحقیقاتی دانشگاه شهرکرد، در سال 1393 انجام شد. تیمارها شامل شاهد (بدون محلول‌پاشی ورمی‌واش) و غلظت‌های 10، 15 و 25 درصد ورمی‌واش  بودند که در فواصل زمانی یک، دو و سه هفته به صورت محلول­پاشی به‌کار برده شدند. ورمی‌واش از ورمی‌کمپوست کود گاوی و از طریق کرم‌های خاکی گونه ایزنیا فوئتیدا استخراج شد. آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار اجرا شد. نتایج نشان داد که اختلاف معنی‌داری در میزان نیتروژن، پتاسیم و آهن برگ بین کلیه تیمارهای ورمی‌واش در مقایسه با شاهد وجود داشت، اما در مورد سایر عناصر پرمصرف و کم‌مصرف معنی­دار نبود. غلظت آهن برگ در تیمار محلول‌پاشی 25 درصد ورمی‌واش در فواصل زمانی یک‌هفته‌ای، تا مرز بیشبود افزایش یافت. محلول‌پاشی ورمی‌واش با غلظت 10، 15 و 25 درصد هر دو هفته یک‌بار به طور قابل توجهی تعداد میوه و عملکرد در بوته را افزایش دادند، اما متوسط وزن هر میوه را اندکی کاهش دادند. افزایش عملکرد تیمارهای مختلف ورمی‌واش در مقایسه با تیمار شاهد، بین 68-24 گرم در بوته متغیر بود. تیمارهای ورمی‌واش تأثیری بر تعداد گل‌آذین در بوته و تعداد گل در گل‌آذین نداشتند. محلول‌پاشی ورمی‌واش با غلظت 15 و 10 درصد در فواصل زمانی دو هفته یک‌بار، عملکرد توت‌فرنگی رقم "گاویتا" را بهتر از سایر تیمارها بهبود بخشیدند.