فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این پژوهش با هدف تعیین اثر سطوح مختلف انرژی و پروتئین جیره بر عملکرد رشد جوجه­های بومی خزک و انتخاب بهترین ترکیب از سطوح انرژی و پروتئین در سن 7 تا 91 روزگی انجام شد. تعداد 360 قطعه جوجه هفت روزه به‌صورت تصادفی در نه تیمار شامل سه سطح انرژی (2600، 2800 و 3000 کیلوکالری بر کیلوگرم) و سه سطح پروتئین (17، 19 و 21 درصد) به‌صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار و تعداد 10 قطعه پرنده در هر تکرار توزیع شدند. جوجه­ها از هفت‌روزگی وارد پن­های آزمایشی شده و به‌مدت 12 هفته با جیره­های آزمایشی تغذیه شدند. وزن‌کشی جوجه­ها و مصرف دان به­صورت هفتگی انجام شده و با استفاده از اطلاعات وزن بدن و مصرف خوراک، متوسط افزایش وزن بدن روزانه، ضریب تبدیل غذایی، انرژی و پروتئین مصرفی روزانه، راندمان مصرف انرژی و پروتئین در سه محدوده سنی (7تا 35، 35 تا 63 و 63 تا 91 روزگی) و کل دوره محاسبه شد. داده­های جمع­آوری شده با استفاده از رویه GLM نرم‌افزارSAS  نسخه 1/9 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و مقایسه میانگین­ها با آزمون توکی در سطح پنج درصد انجام شد. نتایج نشان داد که اثر سطوح مختلف انرژی و پروتئین بر متوسط افزایش وزن، مصرف خوراک (به‌استثنای سنین 63 تا 91 روزگی)، ضریب تبدیل، مصرف انرژی، مصرف پروتئین (به‌استثنای سنین 63 تا 91 روزگی) سه دوره مورد مطالعه و کل دوره، تأثیر معنی‌دار داشت. همچنین تأثیر متقابل سطوح انرژی و پروتئین جیره بر تمامی متغیرهای مورد مطالعه در کلیه دوره­ها معنی­داری بود. اثر سطوح انرژی و پروتئین جیره به‌ترتیب بر راندمان مصرف پروتئین و راندمان مصرف انرژی معنی­دار نبود. اختلاف بین پرندگان تغذیه شده با جیره­های با سطح انرژی 3000 و 2800 کیلوکالری بر کیلوگرم و سطح پروتئین 21 با 19 درصد از لحاظ بسیاری از شاخص­های عملکردی مورد مطالعه معنی­دار نبود، امّا کاهش سطح انرژی جیره به 2600 کیلوکالری و پروتئین جیره به 17 درصد اثر منفی بر بروز شاخص­های عملکردی نشان داد. نتیجه­کلی اینکه، سطح انرژی 2800 کیلوکالری بر کیلوگرم و 19 درصد پروتئین برای این سنین جوجه­های خزک پیشنهاد می­گردد.