ارزیابی استفاده از کنجاله آفتابگردان تخمیری در جیره بر عملکرد رشد، جمعیت میکروبی ایلئوم و شاخص‌های خونی در جوجه‌های گوشتی

نویسندگان

1 گروه علوم دامی، دانشکده علوم دامی و شیلات،دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ایران

2 گروه علوم پایه، دانشکده علوم دامی وشیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ایران

3 گروه علوم دامی، دانشکده علوم دامی و شیلات،دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ایران

4 گروه علوم دامی، دانشکده علوم دامی و شیلات،دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ایران

doi
10.22067/ijasr.2022.76845.1078
چکیده

تأثیر کنجاله­آفتابگردان تخمیری بر عملکرد، جمعیت میکروبی و شاخص­های­خونی در جوجه­های گوشتی که با استفاده از2۰۰ قطعه جوجه گوشتی­نر یک‌روزه سویه­راس 308 در قالب طرح کاملاً تصادفی با پنج تیمار و پنج تکرار (هشت قطعه در هر تکرار) به‌مدت 39روزه مورد بررسی قرار گرفت. تیمارها شامل 1- جیره­پایه (شاهد)، 2- جیره حاوی کنجاله ­آفتابگردان (شاهد­منفی)، 3- جیره حاوی کنجاله ‌آفتابگردان تخمیری با قارچ ‌آسپرژیلوس ‌اوریزا (آسپرژیلوس اوریزا)، 4- جیره حاوی کنجاله ­آفتابگردان تخمیری با قارچ پنی‌سیلیوم ‌فونیکولسوم (پنی­سیلیوم فونیکولسوم)، 5- جیره حاوی کنجاله ­آفتابگردان تخمیری با قارچ‌های آسپرژیلوس ‌اوریزا و پنی‌سیلیوم ‌فونیکولسوم (آسپرژیلوس اوریزا + پنی­سیلیوم فونیکولسوم) بود. ترکیبات شیمیایی کنجاله ­آفتابگردان، خوراک مصرفی، افزایش وزن روزانه، ضریب تبدیل خوراک، جمعیت میکروبی ایلئوم و شاخص­های خونی اندازه­گیری شد. طی تخمیر کنجاله ­آفتابگردان میزان pH، چربی‌ خام، پروتئین محلول و قند محلول کاهش (05/0P<) یافت. میزان پروتئین خام، اسید آمینه کل، الیاف نامحلول در شوینده اسیدی، الیاف نامحلول در شوینده خنثی افزایش (05/0P<) یافت. در کل دوره­های پرورش افزایش وزن بدن در تیمار­های تغذیه شده با خوراک تخمیری بهبود (05/0P<) یافت. در تیمار آسپرژیلوس اوریزا + پنی­سیلیوم فونیکولسوم مصرف خوراک نسبت به تیمارهای شاهد، شاهد منفی و پنی­سیلیوم فونیکولسوم کاهش (05/0P<) یافت. ضریب تبدیل‌خوراک در شاهد منفی در سن 1 الی 39 روزگی نسبت به سایر تیمارها افزایش (05/0P<) یافت. در قسمت‌ ایلئوم نیز باکتری کلی‌فرم در تیمار‌های شاهد منفی، آسپرژیلوس اوریزا، آسپرژیلوس اوریزا + پنی­سیلیوم فونیکولسوم نسبت به شاهد کاهش (05/0P<) داشت، ولی تیمار پنی­سیلیوم فونیکولسوم نسبت به سایر تیمار­ها افزایش (05/0P<) داشت. در 39 روزگی استفاده از خوراک تخمیری و خام موجب افزایش میزان HDL-c در تیمارهای شاهد منفی و آسپرژیلوس ‌اوریزا + پنی­سیلیوم فونیکولسوم (05/0P<) شد. میزان LDL- c در تیمارهای آسپرژیلوس اوریزا و پنی­سیلیوم فونیکولسوم افزایش (05/0P<) یافت. براساس نتایج حاصل، استفاده از خوراک تخمیری در تغذیه جوجه­های گوشتی در کل دوره پرورش باعث بهبود افزایش وزن و ضریب تبدیل خوراک شده است.