بررسی تأثیر تیمارهای پس ‏از برداشت واکس و متیل سالیسیلات بر فعالیت برخی آنزیم‏های مرتبط با سرمازدگی در دو رقم پرتقال ‘مورو’ و ‘تامسون ناول’

نویسندگان

1 استادیار گروه فنی مهندسی، مؤسسه تحقیقات مرکبات کشور، رامسر، ایران

2 کارشناسی ارشد گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران

3 دانشیار گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران

doi
10.22059/jci.2016.57795
چکیده

تیمار پوشش‌دهی با پوشش‏های مختلف و کاربرد متیل‏سالیسیلات و سالیسیلیک‏اسید برای کاهش آسیب سرمازدگی و حفظ کیفیت مرکبات طی انبارمانی استفاده می‏شود. تحقیق حاضر به منظور بررسی فعالیت آنزیمی دخیل در کاهش آسیب سرمازدگی و حفظ کیفیت میوه پرتقال تامسون و مورو در قالب طرح اسپیلت پلات با سه تکرار، در مرکز تحقیقات مرکبات ایران رامسر، در سال 92-1391 انجام شد. میوه‏ها پس از تیماردهی با واکس بریتکس و بخار متیل‌سالیسیلات به مدت 80 روز در سردخانه با دمای 5 درجه سانتی‌گراد و رطوبت نسبی 95 درصد قرار داده شدند و با نمونه‏گیری به فاصله هر 20 روز فعالیت آنزیمی میوه‏ها ارزیابی شد. براساس نتایج میوه‏های تیمار شده با متیل‏سالیسیلات بیشترین میزان (mMmg/FW 26/0) و میوه‏های پوشش داده شده با واکس‏ بریتکس کمترین میزان فعالیت آنزیم فنیل‌آلانین آمونیالیاز (mMmg/FW 2/0) را نشان دادند. بیشترین فعالیت آنزیم سوپراکسیددیسموتاز میوه مورو به میوه‏های بخاردهی شده با متیل‏سالیسیلات در 20 روز اول نگهداری در سردخانه (umg/FW 19/23) تعلق داشت. فعالیت آنزیم آسکوربات‏پراکسیداز در هر دو رقم ‘تامسون’ و ‘مورو’ طی انبارمانی روند افزایشی داشت. به نظر می‏رسد تیمارهای واکس بریتکس و متیل سالیسیلات به کمک تعدیل در فعالیت آنزیم‏های سوپراکسیددیسموتاز، آسکوربات‏پراکسیداز و فنیل‏آلانین ‏آمونیالیاز آسیب سرمازدگی طی انبارداری را کاهش و فعالیت آنتی‏اکسیدانی در میوه‏های تحت تنش سرما را افزایش می‏دهند.