فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر‏ بافر‌های شیمیایی و میکروبی بر ویژ‌گی‌های بافت شناسی روده کوچک و روده بزرگ در حین تغذیه کنسانتره زیاد انجام گرفت. از ۱۸ رأس بره‌ نر عربی ۱ ± ۹ ماه در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تیمار و شش تکرار استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل: ۱- جیره شاهد (فاقد افزودنی)، ۲- شاهد + یک درصد بافر بی‏کربنات سدیم، ۳- شاهد + سه میلی‌لیتر باکتری مگاسفرا السدنی و دو گرم مخمر ساکارومایسیس سرویسیه برای هر دام (باکتری- مخمر) بودند. در پایان آزمایش بره‌ها کشتار شدند و برای مطالعات هیستومورفومتری (طول، عمق، عرض پرز و ضخامت لایه عضلانی) و هیستوپاتولوژی از روده کوچک و بزرگ نمونه‌‌گیری شد. در بخش دوئودونوم و ژژنوم نسبت ارتفاع به عمق کریپت در تیمار دریافت‌کننده باکتری- مخمر از نظر عددی نسبت به سایر تیمارها بیشتر بود. در بخش ایلئوم به‌ترتیب ارتفاع پرز، عمق کریپت و مساحت پرز در شاهد (33/653، 67/506، 42/258 میکرون) نسبت به تیمار بافر (430، 33/328، 40/161 میکرون) و تیمار حاوی باکتری- مخمر (445، 365، 04/178 میکرون) به‌طور معنی‌داری بیشتر بود (05/0P<). در بخش‏های مختلف روده کوچک در هر سه تیمار التهاب مخاط روده به‌شکل نفوذ سلول‏های التهابی تک هسته‏ای اعم از لنفوسیت، پلاسماسل با درجات متفاوت ائوزینوفیل مشاهده شد. در مجموع، استفاده از افزودنی‌های بافری شیمیایی و یا میکروبی تأثیر مثبتی بر هیستومورفومتری بافت ایلئوم داشت، امّا تأثیر مثبتی بر هیستوپاتولوژی بافت‌های روده کوچک و بزرگ نداشت و بین اثرات تیمار حاوی بافر بیکربنات با تیمار باکتری- مخمر نیز تفاوتی مشاهده نشد.