فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف بررسی مقایسه استفاده از مکمل ایکوزاپنتانوییک اسید و دوکوزاهگزانوئیک اسید و چربی‌های کلسیمی در دو ماه آخر آبستنی بر فراسنجه‌های بیوشیمیایی خون میش، میزان و ترکیبات شیر و وزن بره‌های متولد شده بود. از مهم‌ترین اثرات مکمل EPA,DHA در میش‌های آبستن افزایش وزن تولد بره و افزایش تولید شیر می‌باشد. بدین منظور 45 رأس میش که قبلاً هم‌زمان‌سازی شده بودند در دو ماه آخر آبستنی به سه گروه 15 رأسی تقسیم شدند. تیمارها عبارت‌ بودند از: 1) شاهد فقط جیره پایه دریافت کرد، 2) جیره پایه به همراه دریافت‌کننده مکمل EPA,DHA (40 میلی‌گرم به‌ازای هر کیلوگرم وزن متابولیکی)، 3) دریافت‌کننده یک درصد از ماده خشک مکمل چربی کلسیمی به همراه جیره پایه. وزن تولد بره‎ها، فراسنجه‌های پلاسما در میش در روز زایش شامل گلوکز، تری‌گلیسرید، کلسترول، اوره، مجموع پروتئین کل، بتاهیدروکسی بوتیرات و اسیدهای چرب غیر استریفیه اندازه‎گیری شدند. میزان تولید شیر در سه ساعت (جدا کردن سه ساعت میش از بره و اندازه‌گیری مقدار شیر) و ترکیبات شیر نیز بررسی گردید. وزن تولد در بره‌های دریافت‌کننده مکمل EPA,DHA نسبت به تیمارهای دیگر به‌طور معنی‌دار بالاتر بود. مقدارگلوکز در خون میش‌های دریافت‌کننده مکملEPA,DHA  در روز زایمان نسبت به دو گروه دیگر به‌طور معنی‌دار بیشتر بود و در مقابل، مقدار بتاهیدروکسی بوتیرات و اسیدهای چرب غیر استرفیه کاهش معنی‌داری نشان داد و در دیگر متابولیت‌های پلاسما روز زایش میش (بعد از تولد بره) هیچ تغییری دیده نشده است. میزان تولید شیر در تیمارهای شاهد (بدون مکمل) و تیمار دریافت‌کننده مکمل چربی کلسیمی نسبت به گروه دریافت‌کننده مکمل EPA,DHA به‌صورت معنی‌دار کمتر بود. در ترکیبات شیر تولیدی بین تیمارهای مختلف هیچ تفاوتی دیده نشد. به‌طور کلی، دریافت حدود 40 میلی‌گرم به‌ازای هر کیلوگرم وزن متابولکی میش از مجموع EPA,DHA در دو ماه آخر آبستنی باعث بهبود وزن تولد بره، کاهش تولید بتاهیدروکسی بوتیرات و اسیدهای چرب غیر استرفیه در هنگام زایمان در میش و افزایش شیر تولیدی شد.