تجربه زیسته معلمان و والدین دانش‌آموزان پایه اول دبستان از محاسن برنامه درسی قرآن

نویسندگان

1 کارشناس ارشد روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه یزد، یزد، ایران.

2 دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه‌ریزی درسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران.

3 گروه علوم تربیتی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه یزد

4 استادیار دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه یزد, یزد. ایران.

doi
10.22034/jcs.2025.466420.2301
چکیده

هدف از انجام پژوهش حاضر، فهم پدیدارشناسانة تجربة زیستة معلمان دورة ابتدایی و والدین دانش‌آموزان از محاسن برنامه درسی قرآن پایه اول دبستان در سال‌تحصیلی 1402- 1401 بود. این پژوهش کیفی با استفاده از روش پدیدارشناسی اجرا شد. جامعه مطالعاتی معلمان و والدین دانش‌آموزان پایه اول ابتدایی در شهر یزد بودند. روش نمونه‌گیری، هدفمند ملاک محور ترجیحی بود و نمونه‌گیری تا مرحله رسیدن به اشباع داده‌ها ادامه یافت. ابزار پژوهش مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. تحلیل مصاحبه‌ها، با استفاده از الگوی 7 مرحله‌ای کلایزی انجام شد. یافته‌ها در 4 مقولة اصلی (1- توجه به ابعاد شناختی، عاطفی، مهارتی و هوش‌های چندگانه؛ 2- غنای محتوایی به لحاظ پرداختن به مبانی اعتقادی و اصول و فروع دین؛ 3- برخورداری از محتوای جذاب و خلاقانه؛ 4- پشتیبانی انگیزشی از کتاب با برنامه درسی فوق العاده و حمایتی) طبقه بندی شدند. ارزیابی شرکت کنندگان از اعتبار و سودمندی محتوای تدوین شده برای برنامه درسی قرآن پایه اول ابتدایی، حاکی از قابل قبول بودن آن است.