بازتاب انگاره رهایی در مضامین سرود ملی کشورهای ایران، ونزوئلا و کوبا براساس تئوری هربرت مارکوزه
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه هنر، تهران، ایران
2 گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان
doi
10.22059/jsal.2023.352848.666205چکیده
سرودهای ملی به همراه پرچم، مهمترین نمادهای ملی کشورها هستند و از نظر رتبهبندی در دسته الف نمادهای ملی قرار میگیرند. سرود ملی کشورها که سرود رسمی آنها نیز هست آمیزهای است موجز و هنرمندانه و فرخنده از واژهها و موسیقی که کلماتشان با همه کوتاهی، نشانگر نوع فرهنگ، جامعه، زبان، تاریخ، دین، اخلاق، نژاد، طبیعت، حکومت، روحیه و آرمان آن مردمان و سرزمینشان است و آواهای موسیقیاش بیانگر روح میهندوستی، مهماننوازی، صلحطلبی، بالندگی، شادمانی، عشقورزی و احترام به ملل کشورهای دیگر که در پس همه آنها، آذرخشی از روح دلاوری، جانبازی، دفاع و تسلیمناپذیری در برابر هجوم و سیطره دشمنان احتمالی نیز نهفته است. در این پژوهش با شیوه توصیفی تحلیلی به بررسی انگاره رهایی براساس تئوری مارکوزه در مضامین سرودهای ملی کشورهای ایران، ونزوئلا و کوبا که با انقلاب مواجه شدهاند، پرداختهایم. نتایج نشان میدهد سرود ملی پس از انقلاب کشورهای مذکور، اغلب جنبه ناسیونالیستی ندارد و بیشتر شعارهایی انقلابی هستند و سر ستیز با نظام سرمایهداری جهانی را دارند. آنها اغلب به دنبال ایجاد اتحاد در میان هواداران آرمان انقلابی در سطح جهان هستند. این سرود در ایران تم اسلامی دارد و با مسلمانان مظلوم جهان همنوایی دارد. موسیقی این سرودها به مارش نظامی نزدیک میشود، ریتمش تند و شبیه آهنگهای انقلابی است. در واقع انقلابی روی کار میآیند و میخواهند تغییرات گسترده و انقلابی به معنی واقعی کلمه ایجاد کنند. آنچه در این سرودها از سایر مضامین پررنگتر است همان انگاره رهایی و آزادی است که با مفهوم رهایی مارکوزه مناسبت بسیار نزدیکی دارد.