فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

تنش به­عنوان یک عامل اصلی در کاهش باروری گله­های گاو شیری شناخته شده است، لذا یافتن راهکارهای مدیریتی که بتواند اثرات جانبی این عامل را کاهش دهد، امری ضروری است. هدف از تحقیق حاضر، ارزیابی اثر تلقیح در قبل و بعد دوشش بر میزان آبستنی گاوهای هلشتاین در استان اصفهان بود. 2340 رأس گاو هلشتاین با نوبت زایش یک تا پنج مورد مطالعه قرار گرفتند که نیمی از آن­ها (1170 رأس) در مدت زمان دو ساعت پس از دوشش و نیمی دیگر در مدت زمان دو ساعت پیش از دوشش تلقیح شدند. تجزیه و تحلیل آماری داده­ها با استفاده از رویه­ GLIMMIX نرم‌افزار SAS 9.4 انجام شد. شانس آبستنی گاوهای تلقیح شده در زمان پس از دوشش بیشتر از گاوهای تلقیح شده در زمان پیش از دوشش بود (5/1 برابر). همچنین در گروه گاوهای پرتولید (با میانگین رکورد شیر بیشتر از 51 کیلوگرم) و گروه گاوهای کم­سن (کمتر مساوی 40 ماه)، نسبت شانس آبستنی تلقیح پس از دوشش نسبت به پیش از دوشش بالاتر برآورد شد (به‌ترتیب 6/1 و 85/1 برابر). تفاوت میانگین حدّاقل مربعات نرخ آبستنی گاوها در زمان تلقیح پس از دوشش نسبت به پیش از دوشش، محاسبه شد (مقدار 09/0) که میزان اختلاف در گروه گاوهای کم­سن و پرتولید به‌ترتیب برابر با مقدار 15/0 و 1/0 بود. بر اساس نتایج به­دست آمده، تلقیح گاوها به‌ویژه گاوهای کم­سن و پرتولید پس از دوشش می­تواند موجب افزایش باروری گله شود.