بررسی اثر ویژگی های پیوندک بر گیرایی و زنده مانی پیوند اپیکوتیل گردو

نویسندگان

1 استاد گروه باغبانی، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 استادیار گروه باغبانی، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 استاد گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

4 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد اصلاح گیاهان باغبانی، گروه باغبانی، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران.پاکدشت - ایران

5 استادیار گروه باغبانی، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22059/jci.2016.56546
چکیده

این پژوهش به منظور ارزیابی ویژگی­های پیوندک (تعداد جوانه روی پیوندک، وجود جوانه انتهایی و قطر و طول پیوندک) بر موفقیت پیوند اپیکوتیل گردو رقم ‘چندلر’ و رشد اولیه درختان، در پردیس ابوریحان دانشگاه تهران در سال­های 93-1392 انجام شد. شاخص‌های موفقیت پیوند و کیفیت شاخساره درختان پیوند شده در 150 روز پس از انجام پیوند ارزیابی گردید. حضور یا عدم حضور جوانه انتهایی روی پیوندک تأثیری بر ویژگی­های اندازه­گیری شده نداشت. بالاترین کیفیت پینه، گیرایی پیوند (4/83 درصد) و درصد زنده­مانی (8/72 درصد) مربوط به پیوندک­های دارای دو جوانه بود. استفاده از پیوندکی با قطر سه تا شش میلی‌متر باعث افزایش درصد گیرایی پیوند (4/73 درصد) و زنده ماندن پیوندک (1/61 درصد) شد. پیوندک­هایی با طول هفت تا 12 سانتی­متر درصد زنده­ ماندن بیشتری (1/56 درصد) داشتند. در پیوندی که در آن از پیوندک­های دو جوانه­ای استفاده گردید و پیوندک‌هایی با طول هفت تا 12 سانتی‌متر (به ترتیب 1/9 و 6/8 برگ) تعداد برگ بیشتری تشکیل شد. پیوندک­های دارای دو جوانه، پیوندک­هایی با قطر سه تا شش و پیوندک­هایی با طول هفت تا 12 سانتی‌متر (به ترتیب 1/9، 7/12 و 2/12 سانتی‌متر)، شاخه­هایی بلندتری ایجاد کردند. درمجموع استفاده از پیوندک­هایی با قطر سه تا شش میلی‌متر و طول هفت تا 12 سانتی‌متر که دارای دو جوانه هستند، برای افزایش موفقیت پیوند اپیکوتیل و بهبود کیفیت درختان پیوندی گردو رقم ‘چندلر’ توصیه گردید.