تأثیر پرورش گروهی و انفرادی بر عملکرد، فراسنجه‌های خونی، تخمیر شکمبه، رفتار و سلامت گوساله‌های شیری

نویسندگان

1 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان،اصفهان، ایران.

2 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران

3 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران

4 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران.

doi
10.22067/ijasr.2021.71006.1030
چکیده

هدف از این مطالعه، مقایسه نگهداری گوساله­های شیرخوار در جایگاه انفرادی یا گروهی بر عملکرد، رشد اسکلتی، خون، رفتار، تخمیر شکمبه و سلامت بود. تیمارها شامل گوساله­های پرورش یافته در 1) جایگاه­های انفرادی (2 × 5/1 مترمربع) و یا 2) جایگاه­های گروهی (4 × 3 مترمربع، 4 گوساله/جایگاه) بود. مصرف خوراک به‌طور روزانه، وزن­کشی در زمان تولد، 28، 63، و 90 روزگی و رشد اسکلتی در ابتدا و انتهای دوره ثبت شدند. نمونه خون چهار روز قبل و بعد از شیرگیری و مایع شکمبه در روزهای 50 و 80 روزگی جمع­آوری و رفتارها در دوره­های 24 ساعت در روزهای 60 و 89 روزگی ثبت شد. مصرف خوراک، افزایش وزن روزانه، وزن بدن و رشد اسکلتی در دوره­های مختلف تفاوت معنی­داری نداشت. دفعات و طول مدت بیماری اسهال و پنومونی، کل درمان بیماری­ها، تولید اسیدهای چرب فرار و pH شکمبه در بین تیمارها تفاوتی نداشت. سطح گلوکز و نیتروژن اوره خون نیز در بین تیمارها متفاوت نبود، ولی سطح کلسترول در گوساله­های انفرادی در مقایسه با گوساله­های گروهی در قبل و بعد از شیرگیری بیشتر بود. رفتارهای بازی، تیمار کردن، و مکیدن متقابل در گوساله­های گروهی و سایر رفتارهای دهانی غیر تغذیه­ای در گوساله­های انفرادی در قبل از شیرگیری بیشتر بود. در پس از شیرگیری که تمام گوساله­ها به‌صورت گروهی بودند، تفاوت معنی­داری در رفتارها مشاهده نشد. به‌طور کلی، نتایج نشان داد که گروه‌بندی زودهنگام گوساله­ها در مقایسه با پرورش در جایگاه­های انفرادی اثری بر عملکرد، تخمیر شکمبه، و سلامت گوساله­ها در قبل و بعد از شیرگیری نداشت، ولی منجر به بهبود رفاه (افزایش فعالیت­های بازی و تیمار کردن و کاهش رفتارهای دهانی غیر تغذیه­ای) گوساله­ها در دوره قبل از شیرگیری شد.