پایداری هوازی سیلاژ ذرت تلقیح شده با جدایههای جدید باکتری اسید لاکتیک جدا شده از منابع مختلف
نویسندگان
1 گروه علوم دامی، دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
2 گروه علوم دامی، دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
3 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
doi
10.22067/ijasr.2021.68168.1003چکیده
پایداری هوازی از ویژگیهای مهم در ارزیابی کیفیت سیلاژ ذرت است. هدف از مطالعه حاضر، انتخاب جدایههای باکتری اسید لاکتیک جدا شده از منابع مختلف با قابلیت بهبود ویژگیهای تخمیری و ارزیابی اثر تلقیح این جدایهها بر پایداری هوازی سیلاژ ذرت و جلوگیری از رشد ریزجانداران بیماریزا و فاسدکننده سیلاژ طی قرار گرفتن در معرض هوا بود. جدایههای باکتری اسیدلاکتیک جدا شده از منابع مختلف، برای ارزیابی تولید متابولیتها، کاهش pH و فعالیت ضدمیکروبی در عصاره آبی بهدست آمده از علوفه ذرت تلقیح شدند. 121 جدایه از منابع مختلف در آزمایشگاه جدا شد، تجزیه و تحلیل توالی 16S ریبوزومی DNA، جدایههای نماینده برای تأیید حضور گروههای غالب استفاده شد. توالی جدایههای مختلف باکتریهای لاکتیک اسید، درجه شباهت بالایی به جدایههای نوع بانک ژن با شباهت 99 و 100 درصد نشان دادند. پنج جدایه باکتریهای اسیدلاکتیک که بهترین نتایج را نشان دادند، به علوفه ذرت تلقیح و 105 روز در سیلوهای آزمایشی سیلو شدند، سپس، طی هشت روز تحت آزمایش پایداری هوازی قرار گرفتند. نمونههای سیلاژ در صفر، چهار و هشت روز پس از قرار گرفتن در معرض هوا برای تعیین تغییرات در ترکیبات شیمیایی، فرآوردههای تخمیر و ارزیابی تغییرات میکروبی برای تعیین فساد هوازی جمعآوری شدند. نتایج نشان داد، که همه سیلاژها دارای تخمیر خوب با مقدار pH پایین (کمتر از80/3) و غلظت کم اتانول هستند. پایداری هوازی سیلاژ ذرت با بالا بودن اسید استیک و کاهش جمعیت مخمرها همراه بود. تمام جدایهها باعث افزایش پایداری هوازی سیلاژ ذرت شدند. این نتایج مزیت تلقیح میکروبی را اثبات کرد. بهترین جدایهی آزمایشی، لاکتوباسیلوس فرمنتوم بود، زیرا باعث pH پایدارتر و تولید بیشتر اسید استیک، کاهش بالاتری از جمعیت مخمرها در سیلاژ ذرت تلقیح شده با این جدایهی باکتری شد و بدین ترتیب فساد هوازی کاهش یافت.