تأثیر اسانس بومادران در مقایسه با پادزیست محرک رشد و زیست‌یار باکتریایی بر عملکرد رشد، کیفیت گوشت و پاسخ ایمنی در جوجه‌های گوشتی

نویسندگان

1 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان. هنرآموز، هنرستان کشاورزی، آموزش و پرورش، کرمان، ایران

2 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران

3 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران

4 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران

5 گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی ، دانشگاه شهید باهنر کرمان ، کرمان ، ایران

doi
10.22067/ijasr.2021.70009.1019
چکیده

این مطالعه، به‌منظور بررسی تأثیر اسانس گیاه بومادران در مقایسه با پادزیست محرک رشد و زیست­یار باکتریایی بر عملکرد رشد،کیفیت گوشت و پاسخ ایمنی در جوجه­های گوشتی انجام شد. تعداد 200 قطعه جوجه خروس گوشتی در قالب طرح کاملاً تصادفی با پنج تیمار و چهار تکرار مورد بررسی قرار گرفتند. تیمارهای خوراکی شامل: 1) جیره پایه، 2) جیره پایه حاوی 500 میلی­گرم در کیلوگرم آنتی­بیوتیک فلاوفسفولیپول، 3 و4) جیره­های پایه حاوی 100 و 200 میلی­گرم در کیلوگرم اسانس بومادران و 5) جیره پایه حاوی 200 میلی­گرم در کیلوگرم زیست­یار باکتریایی تجاری بودند. در این بررسی، صفات عملکردی، کیفیت گوشت و پاسخ ایمنی مورد بررسی قرار گرفتند. بر اساس نتایج، استفاده از 100 میلی­گرم اسانس بومادران سبب افزایش وزن بدن و بهبود ضریب تبدیل خوراک در مقایسه با شاهد گردید. همچنین، شاخص تیوباربیتوریک اسید در جوجه­های تغذیه شده با سطوح مختلف اسانس بومادران و زیست­یار باکتریایی کمتر از گروه شاهد و فلاوفسفولیپول بود. مقدار pH، ظرفیت نگهداری آب گوشت، افت خونابه و افت در نتیجه پخت و پز گوشت تحت تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت. عیار پادتن علیه گلبول قرمز گوسفندی در شاهد کمتر از مقدار آن در جوجه­های تغذیه شده با سطوح مختلف اسانس بومادران بود. در نهایت، می­توان نتیجه گرفت استفاده از اسانس بومادران در سطح 100 میلی­گرم در کیلوگرم می­تواند جایگزین مناسبی برای پادزیست­ها در تغذیه جوجه گوشتی باشد.