تنوع مولکولی و تجزیه فیلوژنتیکی شتر ترکمن و گونههای مختلف شتر براساس توالی ژن سیتوکروم b
نویسندگان
1 پژوهشکده فناوریهای نوین زیستی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.
2 گروه علوم دام و طیور، پردیس ابوریحان،دانشگاه تهران، پاکدشت، ایران.
3 بخش تحقیقات علوم دامی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی گلستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، گرگان، ایران،
doi
10.22067/ijasr.2021.69937.1017چکیده
شتر یکی از دامهای بسیار مهم در مناطق خشک و بیابانی میباشد و با توجه به تغییرات اقلیمی، بهعنوان حیوان مطلوب برای این مناطق مستلزم نگاه علمی دقیقتری است. مطالعات اندکی در رابطه با تنوع و خصوصیات ژنتیکی آن در مقایسه با سایر گونههای دامی صورت گرفته است. شناخت خصوصیات ژنتیکی میتواند در تعیین استراتژیهای حفظ تنوع ژنتیکی و اصلاح نژاد کمک کند. بهمنظور بررسی ساختار جمعیتی و تنوع ژنتیکی موجود در بین و درون گونههای مختلف شتر میتوان از نشانگرهای موجود بر روی DNA میتوکندری استفاده نمود. هدف این مطالعه مقایسه تنوع ژنتیکی با استفاده از توالی سیتوکروم b میتوکندری شتر تککوهانه ترکمن با شترهای تککوهانه، دوکوهانه و گونههای شتر بدون کوهان بود. برای این منظور، توالی کامل سیتوکروم b بهطول 1140 جفت باز در شتر ترکمن با استفاده از روش توالییابی کل ژنوم بهدست آمد و با توالی سیتوکروم b در 42 نفر شتر تککوهانه، 31 نفر شتر دوکوهانه وحشی، 121 نفر شتر دوکوهانه اهلی، شترهای بدون کوهان وحشی شامل 31 رأس گواناکو (Lama guanicoe) و شش رأس ویکونا-ویکونا (vicugna vicugna) و شترهای بدون کوهان اهلی شامل شش رأس لاما گلاما (Lama glama) و پنج رأس آلپاکا (Lama pacos) مورد مقایسه قرار گرفتند. شترهای تککوهانه ایرانی با شترهای دوکوهانه وحشی ارتباط ژنتیکی داشتند، بهطوریکه ماده شترهای دوکوهانه وحشی با شترهای نر تککوهانه آمیزش داده شدهاند. به نظر میرسد که شترهای تککوهانه دارای مادران دوکوهانه وحشی در شجره خود، بهطور کامل از کشور ایران میباشند.