تعامل امیر سیف الدوله حمدانی با شعرا و پیامدهای فکری و فرهنگی آن

نویسندگان

1 گروه تاریخ تمدن ملل اسلامی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تاکستان، ایران

2 گروه تاریخ ، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بین المللی امام خمینی، ایران

3 گروه تاریخ تمدن ملل اسلامی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تاکستان، تهران، ایران

4 گروه تاریخ، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه اراک، ایران

doi
10.48308/hlit.2020.98960
چکیده

امیر سیف­الدوله حمدانی (حک: 355-333ق)، موسس حکومت حمدانیان در حلب، که دربار وی محل تجمع شعرا و ادبا بود، در زمره  افراد موثر در شکوفایی فرهنگ و تمدن اسلامی در قرن چهارم می­باشد. این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی و مطالعه منابع تاریخی و ادبی با هدف واکاوی چگونگی و پیامدهای تعامل و ارتباط شعرا با سیف­الدوله در جستجوی پاسخ به این سوال است که چه عواملی در تجمع شعرا در شهر حلب و دربار امیر حمدانی موثر بوده­است و این حضور و تعامل چه پیامدهایی در زمینه علمی و ارتقاء فکری و فرهنگی داشته­است؟ در دوره ضعف و فترت خلافت عباسی سیر شکوفایی فرهنگ و تمدن اسلامی با پویایی حکومت­های مستقل و نیمه ­مستقل از جمله حمدانیان ادامه یافت که در این بین امیر سیف­الدوله حمدانی با ایجاد فضای امن، آزادی بیان، حمایت مادی و معنوی و کرم و بخشش بی­نظیر زمینه حضور شعرای زیادی را در دربار خود فراهم­کرد که این حضور علاوه بر مدح امیر توسط شعرا، پیامدهای مختلف فکری و فرهنگی داشته­است که می­توان به خلق آثار علمی و ادبی، تقویت روحیه حماسی و مقاومت در مقابل تهاجم روم، ترویج باورهای شیعی و بیان حقانیت اهل بیت و نقد دستگاه خلافت اموی و عباسی اشاره کرد.