تعامل امیر سیف الدوله حمدانی با شعرا و پیامدهای فکری و فرهنگی آن
نویسندگان
1 گروه تاریخ تمدن ملل اسلامی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تاکستان، ایران
2 گروه تاریخ ، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بین المللی امام خمینی، ایران
3 گروه تاریخ تمدن ملل اسلامی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تاکستان، تهران، ایران
4 گروه تاریخ، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه اراک، ایران
doi
10.48308/hlit.2020.98960چکیده
امیر سیفالدوله حمدانی (حک: 355-333ق)، موسس حکومت حمدانیان در حلب، که دربار وی محل تجمع شعرا و ادبا بود، در زمره افراد موثر در شکوفایی فرهنگ و تمدن اسلامی در قرن چهارم میباشد. این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی و مطالعه منابع تاریخی و ادبی با هدف واکاوی چگونگی و پیامدهای تعامل و ارتباط شعرا با سیفالدوله در جستجوی پاسخ به این سوال است که چه عواملی در تجمع شعرا در شهر حلب و دربار امیر حمدانی موثر بودهاست و این حضور و تعامل چه پیامدهایی در زمینه علمی و ارتقاء فکری و فرهنگی داشتهاست؟ در دوره ضعف و فترت خلافت عباسی سیر شکوفایی فرهنگ و تمدن اسلامی با پویایی حکومتهای مستقل و نیمه مستقل از جمله حمدانیان ادامه یافت که در این بین امیر سیفالدوله حمدانی با ایجاد فضای امن، آزادی بیان، حمایت مادی و معنوی و کرم و بخشش بینظیر زمینه حضور شعرای زیادی را در دربار خود فراهمکرد که این حضور علاوه بر مدح امیر توسط شعرا، پیامدهای مختلف فکری و فرهنگی داشتهاست که میتوان به خلق آثار علمی و ادبی، تقویت روحیه حماسی و مقاومت در مقابل تهاجم روم، ترویج باورهای شیعی و بیان حقانیت اهل بیت و نقد دستگاه خلافت اموی و عباسی اشاره کرد.