فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مواد مغذی موجود در کیسه زرده برای تامین احتیاجات مورد نیاز رشد جنین تا زمان خروج آن محدود بوده و از جمله راه­های تامین نیازها تزریق مواد به تخم­مرغ است . به­منظور بررسی اثر تزریق پیریدوکسین، متیونین و ترکیب آنها به تخم­مرغ­های مادر گوشتی بر میزان جوجه­­درآوری، وزن جوجه یکروزه و صفات تولیدی این مطالعه انجام شد. در روز 18 جوجه­کشی 400 عدد تخم­مرغ بارور از مرغ مادر گوشتی سویه راس 308 توزین و در قالب طرح کاملاً تصادفی در 5 گروه آزمایش با 4 تکرار و هر تکرار شامل 20 عدد تخم مرغ تقسیم و برای تزریق (در مایع آمنیوتیک­) آماده شدند. تیمارها شامل کنترل منفی، بدون تزریق (NC)، کنترل مثبت، تزریق 5/0 میلی­لیتر آب مقطر (PC)، تزریق 5/0 میلی­لیتر ویتامین پیریدوکسین (B6)، تزریق 5/0 میلی­لیتر متیونین (Met)، تزریق 5/0 میلی­لیتر پیریدوکسین به همراه متیونین (B6+Met) بودند. پس از تفریخ، جوجه­ها شمارش، توزین و به سالن پرورش منتقل و تا روز 42 پرورش یافتند. افزایش وزن و خوراک مصرفی بصورت هفتگی رکورد­برداری و ضریب تبدیل غذا نیز محاسبه شد. نتایج این مطالعه نشان داد که تزریق محلول­های مورد آزمایش روی میزان جوجه­­درآوری و وزن جوجه یکروزه تأثیر معنی­داری نداشت (05/0<P). در دوره 3-0 هفتگی خوراک مصرفی در تیمار B6+Met (04/37±82/911 گرم) نسبت به تیمار  PC (30/33±07/1049 گرم) بطور معنی­داری کمتر بود (05/0>P). استنتاج نهایی این است که تزریق ویتامین پیریدوکسین، متیونین و ترکیب آنها در مایع آمنیوتیک روی درصد جوجه­در­آوری و وزن جوجه یکروزه اثر معنی­دار نداشته، علیرغم کاهش خوراک مصرفی در تیمارهای B6، Met و ترکیب آنها نسبت به PC، شاخص­های افزایش وزن و ضریب تبدیل دارای تفاوت معنی­دار نبوده که دلیل آن ممکن است ارتقای راندمان خوراک در تیمارهای تزریقی باشد.