‌‌‌بررسی تاثیر شبکه‌های اجتماعی مجازی بر گرایش به کارآفرینی با نقش میانجی خودکارآمدی اقتصادی

نویسندگان
doi
10.22051/ijosed.2026.53799.1090
چکیده

با گسترش فضای دیجیتال و افزایش نقش شبکه‌های اجتماعی مجازی در تعاملات اقتصادی، پرسش اساسی این است که این فضاها از چه طریقی می‌توانند به شکل‌گیری گرایش‌های کارآفرینانه در میان جوانان منجر شوند. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر شبکه‌های اجتماعی مجازی بر گرایش به کارآفرینی با تأکید بر نقش میانجی خودکارآمدی اقتصادی است. این پژوهش از نظر رویکرد کمی و از نظر روش، پیمایشی است. جامعه آماری شامل جوانان ۱۸ تا ۳۵ ساله ساکن شهر تهران بود که به‌طور فعال در حوزه کسب‌وکارهای اینترنتی یا فعالیت‌های فریلنسری مشارکت داشتند. حجم نمونه ۳۵۰ نفر تعیین و داده‌ها با استفاده از پرسش‌نامه‌های استاندارد گردآوری شد. تحلیل داده‌ها با بهره‌گیری از مدل‌یابی معادلات ساختاری به روش حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) انجام گرفت. یافته‌ها نشان داد شبکه‌های اجتماعی مجازی تأثیر مثبت و معنی‌داری بر خودکارآمدی اقتصادی و گرایش به کارآفرینی دارند و خودکارآمدی اقتصادی نیز به‌طور معنی‌داری گرایش به کارآفرینی را تقویت می‌کند. همچنین، نتایج آزمون میانجی‌گری حاکی از آن است که خودکارآمدی اقتصادی نقش میانجی جزئی اما قوی در رابطه بین شبکه‌های اجتماعی مجازی و گرایش به کارآفرینی ایفا می‌کند. نتایج نشان می‌دهد شبکه‌های اجتماعی مجازی زمانی به محرکی مؤثر برای توسعه گرایش‌های کارآفرینانه تبدیل می‌شوند که از مسیر افزایش خودکارآمدی اقتصادی و توانمندسازی شناختی عمل کنند. نوآوری این پژوهش در تمرکز بر سازوکارهای شناختی واسط و ارائه چارچوبی تحلیلی برای سیاست‌گذاری مبتنی بر توانمندسازی فردی است .