فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

کیفیت آب آشامیدنی، یکی از مهم­ترین عواملی است که می­­تواند بر عملکرد جوجه‌های پرورشی اثرگذار باشد. مطالعه حاضر به هدف بررسی رایج­ترین عوامل مؤثر بر کیفیت آب مرغداری­ها می­پردازد. این مطالعه به روش مقطعی بر روی آب مصرفی مرغداری‌های شهرستان نورآباد استان فارس و روستاهای مجاور آن در سه ماهه دوم سال 1399 و از آب 30 مرغداری با سه بار تکرار انجام شد. نمونه‌های جمع آوری شده در ظروف پلاستیکی بلافاصله مورد آزمایش pH قرار گرفتند و برای سایر آزمایشات در دمای معمولی به آزمایشگاه منتقل شدند. بیشترین میزان سختی کل (ppm 52/1169±0)، کلسیم (ppm 057/583±)، میزان کل مواد جامد محلول (ppm 5/1398±1)، سدیم (ppm 57/259±0) و کلر (ppm 00/1/403±) متعلق به آب منطقه باجگاه بود. در روستای تل­کهنه منیزیم آب (ppm 55/289±0) به میزان قابل توجهی بیش از سایر مناطق بود. pH آب شهرستان نورآباد کمتر از سایر مناطق و در حدود خنثی (020/0±15/7) بود. از نظر سختی کل آب روستای دم قنات برای آشامیدن طیور و مرغداری­ها مناسب­تر از سایر مناطق و میزان کل مواد جامد محلول آب هر 9 منطقه مورد ارزیابی مناسب تشخیص داده شد. در روستاهای دم قنات و عرب­خلیفه سفلی کلسیم آب از وضعیت مناسب­تری برخوردار بود. در روستاهای مال محمود، فهلیان و تل کهنه منیزیم آب بیش از حد آستانه برای ماکیان بود. روستای گازرگاه دارای مناسب­ترین وضعیت کلر آب بود. در تمام مناطق به غیر از روستای کل­گاه سدیم آب بیش از ppm 50 بود. مقادیر pH کمتر از 3/6 موجب کاهش بازدهی و عملکرد ماکیان می­گردد. در هیچ یک از مناطق مورد ارزیابی pH آب از 3/6 کمتر نبود. نتایج مطالعه حاضر بیانگر کیفیت نامطلوب آب شهرستان نورآباد است که از طریق راهکارهایی مانند استفاده از ترکیبات اسیدی جهت زدودن رسوبات و تنظیم pH آب و همچنین استفاده از ارتوفسفات‌ها جهت سختی‌گیری آب توصیه می‌گردد.