کودکان و زلزله: پیامدهای طولانیمدت فردی و جمعی بر کودکان منطقه کرمانشاه
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی تهران
2
doi
10.22051/ijosed.2025.45931.1043چکیده
زلزله 1396 استان کرمانشاه چند ثانیه بیشتر نبود، ولی آثار و پیامدهای آن خصوصاً بر کودکان این منطقه پردوام و استوار است. هدف این پژوهش بررسی وضعیت کودکان منطقه کرمانشاه در زلزله 1396 است. در این راستا، پژوهش حاضر پس از چند سال از وقوع این پدیده انجام شده است و با 12 نفر از افرادی که در زمان زلزله در سنین زیر 18 سال بودند و بعضاً همچنان هم در آن سنین هستند، به زبان کردی مصاحبه انجام شده است تا انتقال مفاهیم از طریق کودکان سادهتر باشد. همچنین، در این پژوهش از نظریه مبنایی استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان میدهد مقولات غافلگیری، بیخانمانی، نابودگری و ناشناختگی از مفاهیم موردنظر کودکان در درک پدیده زلزله بوده است. راهبردهای موردنظر کودکان، انطباق، عادت، بردباری، حمایتجویی، عزت نفس و فراموشی بوده است. به علاوه، نتایج حاصل حاکی از پیامدها فردی و جمعی این پدیده برای کودکان بوده است. در مرکز مدل، پدیده یا هسته مرکزی منتج شده قرار دارد که با عنوان «زیست هراسان» [1] در کودکان زلزلهزده نام گرفته و حاکی از زندگی پرتنش و پرهراس کودکان منطقه ثلاث باباجانی و سرپل ذهاب، حتی در سالهای پس از وقوع زلزله بوده است. [1] Fearful Existence