الگوی جاری آموزش روخوانی و روان خوانی قرآن کریم در دوره ابتدایی(ارائه الگو با رویکرد نظریه داده بنیاد)
نویسندگان
1 دانشیار برنامهریزی درسی، واحد تربت حیدریه، دانشگاه آزاد اسلامی(نویسنده مسئول)
2 استادیار، گروه علوم تربیتی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
3 دانشجوی دکتری برنامه ریزی درسی، واحد تربت حیدریه، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت حیدریه، ایران.
4 استادیار گروه علوم تربیتی، واحد تربت حیدریه، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت حیدریه، ایران.
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی وضع موجود آموزش قرآن کریم در دوره ابتدایی است. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش داده بنیاد انجام گرفت. مشارکتکنندگان در پژوهش شامل کلیه کارگزاران دخیل در برنامه درسی آموزش قرآن کریم در مقطع ابتدایی بودند که از طریق نمونهگیری هدفمند از نوع ملاک محور انتخاب شدند. دادهها از طریق مصاحبهی نیمهساختاریافته با دوازده نفر از معلمان مقطع ابتدایی، هشت نفر از دانشآموزان، پنج نفر از والدین دانشآموزان، شهر زاهدان جمعآوری شد. به منظور تجزیه و تحلیل دادهها از روش کدگذاری استفاده شد. برای بررسی اصالت و اطمینانپذیری از معیارهای لینکن و کوبا استفاده شد. نتایج در قالب مدل پارادیمی شامل گسست آموزشی در برنامه آموزش قرآن کریم به عنوان مقولهی محوری و شرایط علی (نگاه غیر کارشناسی به برنامهدرسی قرآن کریم)، عوامل زمینهای (عوامل محیطی – زمینهای)، شرایط تسهیلگر(حمایت بُعد رفتاری)، شرایط محدودکننده (چالشهای درون سازمانی و برونسازمانی)، راهبردها (بهسازی سازمانی و فرآیند آموزشی) و پیامد (بیانگیزگی و عدم یادگیری مهارت قرآنی) سازمان یافت.
