تأثیر تیمارهای شیمیایی و طبیعی بر عمر گلجایی آنتوریوم رقم ’کلیماکس ‘

نویسندگان

1 استادیار، بخش فیزیولوژی پس از برداشت، پژوهشکدۀ گل و گیاهان زینتی کشور، محلات، ایران

2 کارشناس ارشد، گروه زیست شناسی، دانشکدة علوم، دانشگاه آزاد واحد فلاورجان، فلاورجان - ایران

doi
10.22059/jci.2015.54377
چکیده

به‌منظور تعیین بهترین تیمار برای افزایش عمر گلدانی گل شاخه‌بریدۀ آنتوریوم رقم ’کلیماکس‘، آزمایشی در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در آزمایشگاه فیزیولوژی پس از برداشت پژوهشکدۀ گل و گیاهان زینتی محلات در سال 1392 انجام گرفت. تیمارهای آزمایش شامل امولسیون روغن ولک به‌عنوان واکس (10، 20 و 30 درصد)، اسانس آویشن (100، 150 و 200 پی­پی­ام)، اسید سالیسیلیک (200، 400 و 600 پی­پی­ام) و ژل آلوئه‌ورا به‌عنوان واکس (5/2، 5 و 5/7 درصد) بودند که به همۀ تیمارها 5 درصد ساکارز اضافه شد. سپس برخی شاخص‌های کیفی و کمی مؤثر در عمر گلجایی بررسی شد. تیمار واکس روغن ولک 10 درصد به‌طور معناداری سبب افزایش عمر گلجایی (33/27 روز) در مقایسه با تیمار شاهد (88/17 روز) شد. در بین تیمارها، ژل آلوئه‌ورا 5/2 درصد به‌طور معناداری میزان محلول جذب‌شدۀ بیشتری را در مقایسه با تیمار شاهد داشت. تیمار آویشن 150 پی­پی­ام بیشترین درصد نشت یونی (55/69 درصد) و تیمار ژل آلوئه­ورا 5/7 درصد کمترین نشت یونی (71/10 درصد) را داشتند. به‌نظر می­رسد در آنتوریوم کاهش آب به‌وسیلۀ تعرق از طریق اسپادیکس مهم‌ترین عامل کاهش عمر پس از برداشت این گل باشد. بنابراین، تیمارهایی همچون پوشش واکس که بر تعادل آبی این گل تأثیرگذارند، به‌طور مؤثری از طریق افزایش رطوبت بافت و کاهش درصد نشت یونی سبب افزایش عمر گلجایی این گل شدند.