بررسی اثر عصاره مالت جو بر عملکرد، پاسخهای ایمنی و تغییرات هیستولوژیک ژژنوم مرغ-های تخمگذار
نویسندگان
1 گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران.
2 گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران.
3 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران
4 گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران.
doi
10.22067/ijasr.2021.38287.0چکیده
مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر افزودن سطوح مختلف عصاره مالت جو (BME) بر عملکرد، کیفیت تخممرغ، پاسخ سیستم ایمنی و هیستولوژی روده مرغهای تخمگذار از سن 29 تا 46 هفتگی انجام گردید. بدین منظور، تعداد 432 قطعه مرغ تخمگذار سویه هایلاین 36W در قالب طرح کاملاً تصادفی با 3 تیمار و 6 تکرار و 24 جوجه در هر تکرار استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل سطوح صفر، 2/0 و 4/0 درصد BME بود. تولید تخممرغ به صورت روزانه، مصرف خوراک و ضریب تبدیل خوراک به صورت هفتگی و کیفیت تخممرغ در دو سن 38 و 44 هفتگی اندازه گیری شد. همچنین تیتر آنتیبادی علیه گلبول قرمز خون گوسفندی (SRBC)، ویروس نیوکاسل و آنفولانزا اندازهگیری شد. در انتهای دوره آزمایش تغییرات هیستومورفولوژیک ژژنوم مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که درصد تولید، وزن و توده تخممرغ، ضریب تبدیل غذایی و مصرف خوراک تحت تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت. ضخامت، استحکام پوسته و صفات داخلی تخممرغ (واحد هاو و ارتفاع زرده) در تیمارهای دریافتکننده BME نسبت به تیمار شاهد بهبود یافت. تولید آنتیبادی کل و IgG علیه SRBC در تیمارهای دریافتکننده 2/0 و 4/0 درصد BME افزایش یافت. تولید آنتیبادی علیه ویروس نیوکاسل و آنفولانزا تحت تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت. همچنین نتایج نشان داد که افزودن BME در جیره سبب افزایش طول پرز و نسبت طول پرز به عمق کریپت شد؛ هرچند بر عرض پرز و عمق کریپت اثر معنیداری نداشت. به طور کلی افزودن BME به جیره میتواند سبب تداوم بهتر درصد تولید بعد از پیک و بهبود شاخصهای کیفی تخممرغ، افزایش تیتر آنتیبادی علیه SRBC و افزایش طول پرز و نسبت طول پرز به عمق کریپت در روده کوچک مرغهای تخمگذار شود.