سبک‌های دلبستگی، مشکلات بین ‌فردی و راهبردهای تنظیم شناختی هیجان در خودشیفتگی: یک مدل معادلات ساختاری

نویسندگان

1

2 دانشگاه تبریز

doi
10.22051/psy.2025.49318.3076
چکیده

این مطالعه به بررسی مدل ساختاری روابط بین سبک‌های دلبستگی، مشکلات بین فردی و استراتژی‌های تنظیم هیجان شناختی در افراد با ویژگی‌های شخصیتی خودشیفته پرداخته است. این تحقیق به‌صورت توصیفی-همبستگی و کاربردی انجام شده و از مدل‌یابی معادلات ساختاری برای تحلیل داده‌ها استفاده شده است. نمونۀ پژوهش شامل ۲۰۰ دانشجوی با ویژگی‌های شخصیتی خودشیفته در دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب در سال تحصیلی 1402-1403 بود که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای تحقیق شامل پرسشنامه شخصیت خودشیفته، پرسشنامه مشکلات بین فردی، پرسشنامه تنظیم هیجان شناختی و مقیاس دلبستگی بزرگسالان بود. نتایج نشان داد که سبک‌های دلبستگی امن، اجتنابی و اضطرابی، اثر مستقیم معناداری بر مشکلات بین­فردی دارند. همچنین، استراتژی‌های تنظیم هیجان سازگارانه اثر مستقیم منفی، و استراتژی‌های غیرسازگارانه اثر مستقیم مثبت بر مشکلات بین­فردی داشتند. دلبستگی امن از طریق استراتژی‌های تنظیم هیجان سازگارانه، و به‌طور غیرمستقیم بر مشکلات بین­فردی اثر داشت، در حالی که دلبستگی‌های اجتنابی و اضطرابی، از طریق استراتژی‌های غیرسازگارانه و به‌طور غیرمستقیم بر مشکلات بین­فردی اثر داشتند. نتایج این مطالعه نشان داد که سبک­های دلبستگی به میانجی­گری استراتژی‌های تنظیم شناختی هیجان، می‌تواند بر مشکلات بین فردی افراد با ویژگی‌های شخصیتی خودشیفته اثر داشته باشد.