پیشبینی نگرش به عشقورزی همسران بر اساس ناگویی هیجانی و سبکهای دلبستگی: نقش میانجی امنیت روانی
نویسندگان
doi
10.22051/psy.2025.49184.3067چکیده
این پژوهش با هدف پیشبینی نگرش به عشق همسران بر اساس ناگویی هیجانی و سبکهای دلبستگی با نقش میانجی امنیت روانی انجام شد. روش پژوهش حاضر، توصیفی_ همبستگی بود. جامعۀ مورد مطالعه شامل تمامی همسران شهرستان گناباد در سال 1403 بود که نمونهای به حجم 202نفر (101زوج) به روش در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامههای نگرش به عشق هندریک، ناگویی هیجانی تورنتو، سبکهای دلبستگی کولینز و رید و امنیت روانی مازلو بود. تحلیل دادهها با استفاده از آزمونهای آماری همبستگی پیرسون و مدلسازی معادلات ساختاری انجام شد. نتایج نشان داد که مدل پیشبینی نگرش به عشق همسران بر اساس ناگویی هیجانی و سبکهای دلبستگی با نقش میانجی امنیت روانی، برازش مناسبی داشت. در مجموع نتایج نشان داد ناگویی هیجانی و سبکهای دلبستگی همسران از اهمیت بسزایی برخوردار بود و این موضوع بر نگرش به عشق همسران تأثیر مستقیمی داشت. همچنین امنیت روانی همسران در ناگویی هیجانی و سبکهای دلبستگی آنها مؤثر بود و بر نگرش به عشق آنها اثرگذار خواهد بود. بنابراین به متخصصان سلامت روان توصیه میشود که از آموزش و مداخلات شناختی رفتاری برای شناخت احساسات استفاده کنند.