فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در آزمایش حاضر تأثیر بایولیز­سولفات در مقایسه با لیزین­هیدروکلراید بر عملکرد، پاسخ­­ایمنی، فراسنجه­های خونی و استخوانی جوجه­های گوشتی مورد مقایسه قرار گرفت. تعداد 200 قطعه جوجه گوشتی سویه راس-308 (مخلوط مساوی نر و ماده) در قالب طرح کاملاً تصادفی به پنج تیمار دارای پنج تکرار و 8 قطعه در هر تکرار اختصاص داده شد. تیمارهای آزمایشی عبارت بودند از: 1) 100 درصد لیزین مکمل جیره از ال-لیزین­هیدروکلراید تامین شد (جیره پایه یا شاهد)، 2) 75 درصد لیزین مکمل جیره توسط ال-لیزین­هیدروکلراید و 25 درصد توسط بایولیز­سولفات تامین شد، 3) 50 درصد لیزین مکمل جیره توسط ال-لیزین­هیدروکلراید و 50 درصد توسط بایولیز­سولفات تامین شد، 4) 25 درصد لیزین مکمل جیره توسط ال-لیزین­هیدروکلراید و 75 درصد توسط بایولیز­سولفات تامین شد، 5) 100 درصد لیزین مکمل جیره توسط بایولیز­سولفات تامین شد. طی دوره 42-1 روزگی، مصرف خوراک و وزن ­بدن جوجه­های تغذیه شده با جیره­ حاوی سطح 100 درصد بایولیز­سولفات نسبت به وزن بدن جوجه­های گروه شاهد بیشتر بود و جوجه­های تغذیه شده با جیره­ حاوی سطوح 25 و 75 درصد بایولیز­سولفات ضریب تبدیل خوراک بالاتری داشتند (05/0 P <). تیتر آنتی­بادی علیه آنفلوآنزا، درصد کلسیم و فسفر، طول، وزن و شاخص استخوان در جوجه­های تغذیه شده با جیره­ حاوی سطح 100 درصد بایولیز­سولفات نسبت به مقادیر جوجه­های گروه شاهد بیشتر بود (05/0 P <). به طور کلی تامین کل لیزین جیره جوجه‌های گوشتی از بایولیز­سولفات در مقایسه با ال-لیزین­هیدروکلراید سبب افزایش خوراک مصرفی، بهبود پاسخ ­ایمنی و فراسنجه­های استخوانی جوجه‌های گوشتی شد ولی بر وزن بدن تاثیر نداشت. با وجود قیمت کمتر بایولیز­سولفات، گنجاندن آن در جیره منجر به کاهش نسبت درآمد به هزینه شد و از لحاظ اقتصادی به صرفه نیست.