ارتباط نشخوار فکری و خودکنترلی هیجانی بر نگرش به اعتیاد : میانجی‌گری جوّ عاطفی خانواده

نویسندگان
doi
10.22051/psy.2025.47790.2992
چکیده

هدف از این پژوهش، بررسی نقش نگرش به اعتیاد بر اساس نشخوار فکری و خودکنترلی هیجانی با میانجی‌گری جوّ عاطفی خانواده در شهر اردبیل بود. پژوهش حاضر بر اساس ماهیت و روش، یک پژوهش توصیفی-پیمایشی از نوع همبستگی بود. جامعۀ آماری شامل تمامی دانش‌آموزان دورۀ متوسطۀ دوم اردبیل در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بودند. تعداد ۲۵۵ نفر از دانش‌آموزان به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه­ای انتخاب شدند. برای گرد‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های نگرش به اعتیاد کریمی، نشخوار فکری نولن هوکسما و مارو، خودکنترلی هیجانی تانجی و همکاران و جوّ عاطفی خانواده برن استفاده شد. داده‌ها با استفاده از همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری تحلیل شد. یافته‌ها نشان داد که نشخوار فکری بر نگرش به اعتیاد اثر مستقیم مثبت و معنادار، خودکنترلی هیجانی و جوّ عاطفی خانواده اثر مستقیم منفی و معنادار بر نگرش به اعتیاد داشتند . اثر غیرمستقیم مسیرها نشان داد که نشخوار فکری و خودکنترلی هیجانی با میانجی‌گری جوّ عاطفی خانواده بر نگرش به اعتیاد معنادار بود. با توجه به یافته‌ها توصیه می‌شود برای آشنایی و نحوۀ مقابله با نگرش به اعتیاد به برگزاری کارگاه و آموزش در مدارس پرداخته شود