مقایسۀ اثربخشی رواندرمانی مثبتگرا با طرحوارهدرمانی بر کیفیت زندگی و باورهای غیرمنطقی در زوجهای متقاضی طلاق
نویسندگان
1
2
3
doi
10.22051/psy.2025.48184.3013چکیده
هدف این مطالعه مقایسه میزان اثربخشی رواندرمانی مثبتگرا با طرحواره درمانی بر کیفیت زندگی و باورهای غیرمنطقی درزوجهای متقاضی طلاق بود. روش پژوهش نیمهآزمایشی با دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل بود که از طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری استفاده شد. جامعۀ آماری شامل تمامی زوجهای متقاضی طلاق مراجعهکننده به مراکز مشاوره شهر اهواز بود. به روش نمونهگیری هدفمند 45 نفر انتخاب و بهطور تصادفی در سه گروه تقسیم شدند. گروه آزمایش1 هشت جلسه 90 دقیقهای مداخلات درمانی مثبتگرا و گروه آزمایش2 تحت ده جلسه 90 دقیقهای مداخلات طرحواره درمانی را دریافت کردندو گروه کنترل هیچ مداخلهای دریافت نکرد. از پرسشنامههای باورهای غیرمنطقی جونز و کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت استفاده شد. یافتهها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس با اندازهگیری مکرر و آزمون تعقیبی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که هر دو مداخله در پسآزمون و پیگیری اثربخشی معناداری بر کیفیت زندگی و باورهای غیرمنطقی داشته و رواندرمانی مثبتگرا در افزایش کیفیت زندگی، اثربخشتر از طرحواره درمانی؛ و در کاهش متغیر باورهای غیرمنطقی، طرحواره درمانی اثربخشی بیشتری نسبت به رواندرمانی مثبتگرا برای زوجها داشت ؛ لذا هر دو درمان میتواند کمک بهسزایی در زمینۀ مسائل خانوادگی و جلوگیری از طلاق داشته باشد.
