تأثیر ادراک دانش آموزان از محیط کلاس و ارزشیابی بر نگرش به ریاضی با میانجی گیری خودکارآمدی
نویسندگان
1 گروه علوم تربیتی
2 کارشناسی ارشد
3 دانشیار و عضو هیات علمی گروه علوم تربیتی، دکتری مطالعات برنامه درسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر، ارائه مدل ساختاری تأثیر ادراک دانشآموزان از محیط کلاس و ادراک از ارزیابی بر نگرش دانشآموزان به درس ریاضی با میانجیگری خودکارآمدی در مدارس متوسطه سطح دوم شهرستان نور میباشد. روش پژوهش توصیفی از نوع معادلات ساختاری میباشد. با استفاده از شیوه نمونهگیری خوشهای 281 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدهاند. برای تحلیل اطّلاعات از ضرایب همبستگی پیرسون و مدلسازی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج نشان داد که بین ادراک از محیط کلاس، ادرک از ارزیابی و خودکارآمدی با نگرش به ریاضی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. نتایج معادلات ساختاری نشان داد که ضریب تاثیر ادراک از محیط کلاس بر نگرش در مدل معنادار نبوده اما ضریب تاثیر ادراک از ارزیابی روی نگرش مثبت و معنادار بود. همچنین نتایج نشان داد که خودکارآمدی بین ادراک از ارزیابی و نگرش به ریاضی نقش میانجی داشته اما بین ادراک از محیط کلاس و نگرش نقش میانجی نداشته است.