بررسی اثربخشی عکسدرمانی بر افسردگی و اضطراب زنان مطلقه (مطالعۀ موردی)
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی مشهد
2
3
doi
10.22051/psy.2024.47117.2957چکیده
عکسدرمانی استفاده از عکس در محیط درمانی تحت نظارت درمانگری آموزشدیده است و بهعنوان یک روش مؤثر در کاهش مشکلات روانشناختی، کاربرد دارد. هدف پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی عکسدرمانی بر افسردگی و اضطراب در زنان مطلقه بود. در این پژوهش از طرح آزمایشی تک موردی با خطوط پایۀ چندگانه استفاده شد. جامعۀ آماری شامل تمام زنان مطلقۀ شهر تهران بود که در دوماهۀ اول سال 1400 در شبکۀ اجتماعی اینستاگرام فعال و به فراخوان شرکت در پژوهش پاسخ دادند. روش نمونهگیری در دسترس و هدفمند و چهار نفر با توجه به ملاکهای ورود به پژوهش انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس افسردگی، اضطراب و ترس لاویباوند و لاویباوند و پنج تکنیک اصلی عکسدرمانی جودی ویزر بود. شرکتکنندگان در چند مرحلۀ خط پایه، پنج جلسۀ مداخله و سه نوبت پیگیری شرکت کردند. دادههای حاصل از پژوهش با استفاده از روش ترسیم دیداری، شاخص تغییر پایا، فرمول درصد بهبودی، تعیین اندازۀ اثر و تحلیل رگرسیون آمیخته بررسی شد. نتایج نشان داد که عکسدرمانی بر افسردگی و اضطراب زنان مطلقه اثر معناداری دارد؛ بنابراین عکسدرمانی میتواند بهعنوان روشی نوین و مداخلهای مؤثر بر افسردگی و اضطراب زنان مطلقه توسط درمانگران و مشاوران مورد استفاده قرار گیرد.
