فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به منظور بررسی اثر تغذیه سطوح مختلف ضایعات تقطیری گندم بر عملکرد و ریخت­شناسی روده جوجه­های گوشتی، دو آزمایش مجزا انجام شد. در هر آزمایش تعداد 450 قطعه جوجه گوشتی مخلوط یک روزه سویه راس- 308 در قالب طرح کاملاً تصادفی با 5 گروه و 6 تکرار در هر گروه (هر تکرار دارای 15 قطعه جوجه) درطی دوره­های آغازین و رشد مورد آزمایش قرار گرفتند. جوجه­های انتخابی برای سن 22 تا 42 روزگی از ابتدای دوره تا 21 روزگی با جیره فاقد ضایعات تقطیری گندم تغذیه شدند. در آزمایش اول که جوجه­ها از سن 1 تا 21 روزگی مورد آزمایش قرار گرفتند، سطوح صفر،3، 6، 9 و 12 درصدی و در آزمایش دوم که از 22 تا 42 روزگی ادامه یافت، سطوح صفر، 5، 10، 15 و 20 درصدی از ضایعات تقطیری گندم استفاده شد. مطابق نتایج حاصل از تجزیه شیمیایی ضایعات تقطیری گندم، مقادیر پروتئین­خام، چربی­خام، فیبر­خام، لیزین، متیونین، کلسیم و فسفر‌کل به ترتیب 5/30، 5/8، 4، 57/0، 53/0، 26/0 و 93/0 درصد بود. میانگین افزایش وزن روزانه در کل دوره پرورش (1 تا 21 روزگی) بین گروه­­های مختلف آزمایشی دارای تفاوت معنی­دار بود (05/). به­طوری که بیشترین میانگین افزایش وزن کل به ترتیب مربوط به گروه­های حاوی 3 درصد و شاهد (74/846 و 31/847 گرم) بود. همچنین جوجه‌های تغذیه شده با سطح 12 درصد ضایعات تقطیری گندم مصرف خوراک کمتری (59/1136گرم) نسبت به سایر گروه‌ها و گروه شاهد داشتند (05/0(P<. در سنین 30 تا 37 روزگی و 38 تا 45 روزگی، با توجه به طی شدن دوره عادت‌پذیری (پرنده 7 روز ضایعات تقطیری گندم مصرف کرده است)، مصرف سطوح بالاتر ضایعات تقطیری گندم (15 و 20 درصد) باعث وزن بیشتری در جوجه‌های تغذیه شده با این سطوح نمود‌ (05/0(P<. مصرف خوراک و ضریب تبدیل غذایی در جوجه‌های تغذیه شده با سطوح مختلف ضایعات تقطیری گندم در بازه­های زمانی‌ مختلف تفاوت معنی‌داری ایجاد نکرد. افزایش سطح ضایعات تقطیری گندم در هر دو آزمایش، نتایج معنی‌داری بر صفات ریخت‌شناسی ژژنوم نداشت و با افزایش سطح ضایعات تقطیری گندم، ارتفاع پرز­ها کاهش و طول کریپت­­ها در ژژنوم افزایش یافت. مطابق نتایج حاصل از این آزمایش‌ها، بهترین سطح جایگزینی ضایعات تقطیری گندم بر پایه ذرت-کنجاله سویای جوجه­های گوشتی در بازه زمانی 1 تا 21 روزگی، 3 درصد و در بازه زمانی 22 تا 45 روزگی 20 درصد بود.