ارتباط بین روان رنجورخویی و علائم پرخوری در زنان: نقش میانجی گر نگرانی از تصویر بدن با توجه به نقش تعدیل گر قدردانی از بدن

نویسندگان

1 دانشگاه علوم پزشکی مشهد

2

3

4

doi
10.22051/psy.2024.45920.2906
چکیده

هدف از این پژوهش، بررسی نقش میانجی‌گر نگرانی از تصویر بدن در ارتباط بین روان­ رنجورخویی و علائم پرخوری با توجه به نقش تعدیل­ گر قدردانی از بدن در یک نمونۀ غیربالینی از زنان بود. بدین منظور از بین زنان شهر نجف ­آباد با استفاده از نرم افزار محاسبه­ گر، تعداد 252 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل سیاهۀ پنج عاملی شخصیت نئو، سیاهۀ نگرانی از تصویر بدنی، مقیاس قدردانی از بدن و پرسشنامه غربالگری اختلال پرخوری بود. برای آزمون مدل میانجی­گر تعدیل­شده از روش تحلیل مسیر پیشنهاد شده توسط هیز استفاده شد. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که نگرانی از تصویر بدنی در ارتباط بین روان­ رنجورخویی و علائم پرخوری در زنان نقش میانجی­ گر را ایفا می­کند. همچنین، نتایج بررسی اثرات تعدیل گری مدل نشان داد که قدردانی از بدن می­ تواند اثر غیرمستقیم روان­ رنجورخویی بر علائم پرخوری زنان و اثر مستقیم نگرانی از تصویر بدن بر علائم پرخوری زنان را تعدیل کند. به­ طور کلی این یافته­ ها نشان می­ دهد که قدردانی از بدن می‌تواند به‌عنوان یک عامل محافظ، منجر به کاهش اثر غیرمستقیم روان­ رنجور­خویی و اثر مستقیم نگرانی از تصویر بدن بر علائم پرخوری زنان شود.