ارتباط بین روان رنجورخویی و علائم پرخوری در زنان: نقش میانجی گر نگرانی از تصویر بدن با توجه به نقش تعدیل گر قدردانی از بدن
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی مشهد
2
3
4
doi
10.22051/psy.2024.45920.2906چکیده
هدف از این پژوهش، بررسی نقش میانجیگر نگرانی از تصویر بدن در ارتباط بین روان رنجورخویی و علائم پرخوری با توجه به نقش تعدیل گر قدردانی از بدن در یک نمونۀ غیربالینی از زنان بود. بدین منظور از بین زنان شهر نجف آباد با استفاده از نرم افزار محاسبه گر، تعداد 252 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل سیاهۀ پنج عاملی شخصیت نئو، سیاهۀ نگرانی از تصویر بدنی، مقیاس قدردانی از بدن و پرسشنامه غربالگری اختلال پرخوری بود. برای آزمون مدل میانجیگر تعدیلشده از روش تحلیل مسیر پیشنهاد شده توسط هیز استفاده شد. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که نگرانی از تصویر بدنی در ارتباط بین روان رنجورخویی و علائم پرخوری در زنان نقش میانجی گر را ایفا میکند. همچنین، نتایج بررسی اثرات تعدیل گری مدل نشان داد که قدردانی از بدن می تواند اثر غیرمستقیم روان رنجورخویی بر علائم پرخوری زنان و اثر مستقیم نگرانی از تصویر بدن بر علائم پرخوری زنان را تعدیل کند. به طور کلی این یافته ها نشان می دهد که قدردانی از بدن میتواند بهعنوان یک عامل محافظ، منجر به کاهش اثر غیرمستقیم روان رنجورخویی و اثر مستقیم نگرانی از تصویر بدن بر علائم پرخوری زنان شود.