مقایسة اثربخشی درمان مواجههسازی و اجتناب از پاسخ با شناخت درمانی مبتنی بر ذهنآگاهی بر احساس گناه در افراد مبتلا به اختلال وسواسی-بیاختیاری
نویسندگان
1 دانشگاه تبریز
2
3
4
doi
10.22051/psy.2024.45632.2891چکیده
هدف پژوهش حاضر مقایسة اثربخشی درمان مواجهه سازی و اجتناب از پاسخ با شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر احساس گناه بود. روش این پژوهش نیمه آزمایشی با دو گروه آزمایشی و یک گروه کنترل بود که از طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری دو ماهه استفاده شد. 45 نفر از افراد مبتلا به اختلال وسواسی-بی اختیاری مراجعه کننده به مراکز خدمات مشاوره و روان درمانی شهر تهران در سال 1402 به صورت هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه، هر گروه 15 نفر، گمارده شدند. ابزارهای مقیاس وسواسی-بیاختیاری یل-براون گودمن و پرسشنامة احساس گناه بود که در سه مرحله استفاده شد؛ در ابتدا از شرکت کنندگان پیش آزمون به عمل آمد. سپس، گروه های آزمایش تحت 10 جلسة 90 دقیقه ای درمان مواجهه سازی و 8 جلسه 90 دقیقه ای شناخت درمانی اجرا شد. پس آزمون پس از مداخله و مرحلة پیگیری اجرا گردید. تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر برای داده ها استفاده شد. یافته ها نشان داد که هر دو روش درمانی، احساس گناه را کاهش داد و درمان مواجهه سازی و اجتناب از پاسخ تأثیر موثرتری نسبت به شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی داشت.