مقایسة اثربخشی درمان مواجهه‌سازی و اجتناب از پاسخ با شناخت درمانی مبتنی بر ذهن‌آگاهی بر احساس گناه در افراد مبتلا به اختلال وسواسی-بی‌اختیاری

نویسندگان
doi
10.22051/psy.2024.45632.2891
چکیده

هدف پژوهش حاضر مقایسة اثربخشی درمان مواجهه­ سازی و اجتناب از پاسخ با شناخت درمانی مبتنی بر ذهن ­آگاهی بر احساس گناه بود. روش این پژوهش نیمه آزمایشی با دو گروه آزمایشی و یک گروه کنترل بود که از طرح پیش­ آزمون، پس‏ آزمون و پیگیری دو ماهه استفاده شد. 45 نفر از افراد مبتلا به اختلال وسواسی-بی­ اختیاری مراجعه‏ کننده به مراکز خدمات مشاوره و روان‏ درمانی شهر تهران در سال 1402 به صورت هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه­، هر گروه 15 نفر، گمارده شدند. ابزارهای مقیاس وسواسی-بی‏اختیاری یل-براون گودمن و پرسشنامة احساس گناه بود که در سه مرحله استفاده شد؛ در ابتدا از شرکت کنندگان پیش آزمون به عمل آمد. سپس، گروه­ های آزمایش تحت 10 جلسة 90 دقیقه ­ای درمان مواجهه‏ سازی و 8 جلسه 90 دقیقه­ ای شناخت درمانی اجرا شد. پس­ آزمون پس از مداخله و مرحلة پیگیری اجرا گردید. تحلیل واریانس با اندازه‏گیری مکرر برای داده­ ها استفاده شد. یافته ­ها نشان داد که هر دو روش درمانی، احساس گناه را کاهش داد‏ و درمان مواجهه ­سازی و اجتناب از پاسخ تأثیر موثرتری نسبت به شناخت درمانی مبتنی بر ذهن­ آگاهی داشت.