تأثیر آموزش مبتنی بر هوش چندگانه گاردنر بر مهارت‌های خواندن و انگیزش تحصیلی کودکان نارسا‌خوان

نویسندگان

1 انستیتو پاستور ایران

2

3

doi
10.22051/psy.2024.45166.2862
چکیده

مهم‌ترین شاخص نارساخوانی، اختلال در مهارت‌های خواندن است که موجب کاهش انگیزة تحصیلی می­شود. این پژوهش به‌منظور تعیین اثربخشی آموزش مبتنی بر هوش چندگانة گاردنر بر مهارت‌های خواندن و انگیزش تحصیلی کودکان نارسا­خوان انجام شد. طرح پژوهش، شبه ­تجربی از نوع پیش­آزمون، پس­آزمون با گروه کنترل بود. جامعة آماری تمامی کودکان 7 تا ۱۱ساله  نارساخوان شهر رشت بودند که در سال 1402  به مراکز اختلالات یادگیری مراجعه کردند. نمونه 30 کودک نارساخوان که با روش در­دسترس انتخاب و به طور تصادفی در گروه‌های آزمایش  و کنترل جای‌دهی شدند. گروه آزمایش برنامة ­آموزش مبتنی بر هوش چندگانة گاردنر را طی 12 جلسه 45 دقیقه­ ای دریافت کردند. در طی این مدت گروه ­کنترل فقط ابزار­ها را در مرحلة پیش و پس ­آزمون تکمیل ­کردند. ابزار مورد استفاده شامل  آزمون رسمی خواندن و نارساخوانی نما، مقیاس سنجش و برآورد هوش‌های چندگانة عابدی، و مقیاس انگیزش پیشرفت هرمنس بود. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس تحلیل شد؛ نتایج نشان داد آموزش مبتنی بر هوش چندگانه گاردنر به‌عنوان زبان یادگیری، باتکیه‌بر توانایی‌های هوشی، در ارتقای مهارت‌های خواندن و انگیزش ­تحصیلی کودکان نارساخوان نقش معناداری داشت؛ بنابراین استفاده از ­آموزش مبتنی بر هوش چندگانه گاردنر پیشنهاد می‌شود.