برآورد پارامترهای ژنتیکی زنده‌مانی در بره‌های گوسفند عربی با استفاده از دو مدل خطی و ویبال

نویسندگان

1 گروه علوم دامی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، خوزستان، ایران

2 گروه علوم دامی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، خوزستان، ایران.

3 گروه علوم دامی، دانشگاه جیرفت، جیرفت، ایران.

doi
10.22067/ijasr.v13i2.86819
چکیده

بهره­وری اقتصادی پرورش گوسفند تا حد زیادی تحت تاثیر میزان زنده­مانی آن است. هدف این مطالعه بررسی پارامترهای ژنتیکی صفات زنده­مانی گوسفند عربی از تولد تا یک‌سالگی بود. بدین­منظور از تعداد 5452 رکورد­ زنده­مانی بره­های نژاد عربی که طی سال­های1371 تا 1383 توسط سازمان جهاد کشاورزی شهرستان اهواز جمع­آوری شده بود استفاده گردید. داده­ها با مدل­های خطی و نسبت خطر با تابع ویبال تجزیه شدند. این مدل­ها شامل اثر عوامل ثابت سال و ماه تولد بره، نوع تولد، سن مادر و متغیر کمکی وزن تولد بره­ها به صورت درجه دوم و اثرات تصادفی ژنتیکی افزایشی مستقیم، ژنتیکی افزایشی مادری، محیط دائمی مادری و باقی­مانده بودند. وراثت­پذیری مستقیم میزان زنده­مانی بره­ها با مدل­های مختلف خطی، در بازه 025/0 تا 061/0 برآورد گردید. وراثت­پذیری­های مستقیم در مقیاس لگاریتمی، مقیاس اولیه و وراثت­پذیری موثر نسبت خطر به­دست آمده از مدل پدری دارای تابع ویبال دامنه 13/0 تا 75/0 را نشان داد. نتایج بیانگر وراثت­پذیری کم برای مدل­های خطی و متوسط تا بالا برای تابع ویبال بود. تخمین­های متوسط تا بالای وراثت­پذیری صفات بقا، با استفاده از مدل­های نسبت خطر با تابع ویبال، می­تواند ایده بهبود بقای بره از طریق انتخاب درون­نژادی و گنجاندن آن در شاخص انتخاب نژاد گوسفند عربی را مورد توجه قرار دهد.