فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این مطالعه ذرت ایرانی واریته سینگل کراس 702 با ذرت‌های تجاری-وارداتی شامل روس، اکراین و برزیل از نظر خصوصیات فیزیکی و شیمیایی، فرآسنجه‌های تخمیری تولید گاز، خصوصیات تجزیه‌پذیری شکمبه‌ای، روده‌ای و کل دستگاه گوارش، میزان آسیب دیدگی و ژلاتیناسیون نشاسته و ساختار گرانول‌های نشاسته مقایسه شدند. ذرت سینگل کراس 702 از نظر شکل ظاهری نسبت به سایر ذرت‌ها کوچکتر بود. وزن حجمی ذرت برزیل نسبت به سایر ذرت‌ها به طور معنی‌داری بالاتر بود. پروتئین، ADF، NDF، نشاسته، NFC، TDN، NEl و NEg به طور معنی‌داری در واریته‌های مختلف ذرت متفاوت بودند. نشاسته ذرت سینگل کراس 702 (03/69 درصد) به طور معنی‌داری پایین‌تر از ذرت‌های اکراین (36/70 درصد)، روس (04/71 درصد) و برزیل (49/71 درصد) بود. گاز تجمعی تولید شده در مدت 24 و 48 ساعت در ذرت برزیل، روس و سینگل کراس 702 بالاتر از ذرت اکراین بود. غلظت نیتروژن آمونیاکی و کل اسیدهای چرب فرار در زمان 24 ساعت انکوباسیون تحت تأثیر واریته‌های مختلف ذرت قرار نگرفت. ذرت‌های سینگل کراس 702 و روس قابلیت هضم نشاسته شکمبه‌ای بالاتر و قابلیت هضم نشاسته روده‌ای کمتری نسبت به ذرت‌های اکراین و برزیل داشتند. قابلیت هضم شکمبه‌ای، روده‌ای و کل دستگاه گوارش برای پروتئین خام بین واریته‌های مختلف دانه ذرت اختلاف معنی‌داری نشان نداد. درصد ژلاتیناسیون نشاسته در ذرت روس (24/4 درصد) و سینگل کراس 702 (17/4 درصد) بالاتر از ذرت برزیل (32/3 درصد) و اکراین (78/3 درصد) بود. ذرت سینگل کراس 702 نسبت به سایر ذرت‌ها میانگین مساحت دور هر گرانول، قطر طولی و عرضی و اندازه گرانول‌های نشاسته کمتر و ماتریکس پروتئینی ضعیف‌تری داشت. نتایج این مطالعه نشان داد که ذرت سینگل کراس 702 از لحاظ میزان و نرخ تولید گاز، درصد ژلاتیناسیون و گوارش پذیری نشاسته مشابه با ذرت روس بود.