اثربخشی زوج درمانی مثبت گرا مبتنی بر شفقت بر استحقاق، قلدری و سازگاری با همسر در مردان خودشیفته

doi
10.22051/psy.2023.43018.2756
چکیده

این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی زوج‌درمانی مثبت‌گرا مبتنی بر شفقت بر استحقاق، قلدری و سازگاری در مردان خودشیفتة دارای تعارض زناشویی انجام گرفت. روش پژوهش نیمه آزمایشی با گروه کنترل با پیگیری یک ماهه بود. جامعة آماری مردان خودشیفته دارای تعارض زناشویی یکی از مراکز مشاورة شرق تهران بودند که 30 نفر با نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزارسیاهة شخصیت خودشیفته زوجین ایرانی محمد شارونی و همکاران، پرسشنامة  قلدری در روابط زناشویی گل‌پرور، پرسشنامة سازگاری با همسر اسپانیر و همکاران و پرسشنامة طرحواره‌های ناسازگار یانگ بود. گروه آزمایش زوج درمانی مثبت‌گرا مبتنی بر شفقت را به صورت زوجی و حضوری به مدت 2 ماه در 15 جلسه 100 دقیقه‌ای هفته‌ای دوبار دریافت کردند. تحلیل داده‌ها با واریانس با اندازه‌گیری مکرر انجام شد. نتایج نشان داد زوج درمانی مثبت‌گرا مبتنی بر شفقت، استحقاق و قلدری را کاهش و سازگاری با همسر را افزایش داد و تاثیر مداخله تداوم داشته است. بنابراین زوج درمانی مثبت‌گرا مبتنی بر شفقت می ‌تواند جهت اصلاح روابط زناشویی مردان خودشیفته مورد توجه قرار گیرد.