پیشبینی رفتارهای خودآسیبی بر اساس کنترل تکانه، شرم درونی شده و نشخوارفکری در نوجوانان مراجعهکننده به مراکز کاهش آسیب
نویسندگان
1
2
3 دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
doi
10.22051/psy.2023.41651.2683چکیده
هدف پژوهش پیشبینی رفتارهای خودآسیبی بر اساس کنترل تکانه، شرم درونی شده و نشخوارفکری در نوجوانان مراجعهکننده به مراکز کاهش آسیب بود. روش پژوهش توصیفی- همبستگی از نوع تحلیل رگرسیونی بود. جامعه آماری پژوهش نوجوانان 14 تا 18 سال مراجعهکننده به مراکز کاهش آسیب شهر تهران در سال 1401 با تعداد 1365 نفر بود. جهت گزینش نمونه پژوهش به روش نمونهگیری تصادفی ساده 300 نفر انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش پرسشنامههای آسیب به خود، تکانشگری، نشخوار فکری و شرم درونیشده بود. برای تجزیه و تحلیل دادهها از همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه به روش همزمان استفاده شد. نتایج نشان داد بین کنترل تکانه، نشخوار فکری و شرم درونی شده با رفتارهای خودآسیبی رابطه مثبت و معناداری وجود داشت. شرم درونی شده بیشترین و تکانشگری حرکتی کمترین پیشبینیکنندگی را داشت. در این پیشبینی نشخوار فکری سهمی نداشت. کاهش کنترل تکانه و افزایش شرم درونی شده سبب افزایش رفتارهای خودآسیبی در نوجوانان شد. با تکیه بر یافتههای پژوهش استفاده از آموزش برنامههای کاهش تکانشگری در مقابله با شرم درونی شده و مشکلات وابسته پیشنهاد میشود.