فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از این پژوهش ارزیابی اثرات پرتوتابی گاما و الکترون بر فراسنجه‌های تجزیه‌پذیری پروتئین کنجاله‌های پنبه‌دانه، آفتابگردان، سویا و کانولا با استفاده از سیستم نورفور (NorFor) بود. کنجاله‌ها با مقادیر 25، 50 و 75 کیلوگری پرتوهای گاما و الکترون عمل‌آوری شدند. بخش پروتئین محلول (sCP) در آزمایشگاه مورد اندازه‌گیری قرار گرفت و اجزای پروتئین با پتانسیل تجزیه‌پذیری (pdCP) و نرخ تجزیه pdCP (kdCP) به روش in situ و با استفاده از سه راس گاو نر بالغ فیستولاگذاری شده در فواصل زمانی صفر، 2، 4، 8، 16، 24 و 48 ساعت تعیین شد. مقدار 75 کیلوگری گاما بیشترین تاثیر را در کاهش مقدار sCP کنجاله‌های پنبه‌دانه، آفتابگردان، سویا و کانولا (به‌ترتیب با 52/63، 22/133، 74/58 و 20/119 گرم در کیلوگرم CP) داشت. عمل‌آوری با مقدار 75 کیلوگری پرتوهای گاما و الکترون سبب مشاهده بیشترین مقدار pdCP در کنجاله‌های پنبه‌دانه (به ‌ترتیب 41/656 و 50/759 گرم در کیلوگرم CP)، کانولا (به‌ ترتیب 91/790 و 39/768 گرم در کیلوگرم CP) و سویا (به‌ترتیب 49/847 و 89/858 گرم در کیلوگرم CP) شد، درحالیکه در کنجاله آفتابگردان تنها مقدار 25 کیلوگری گاما موجب افزایش pdCP )21/706 گرم در کیلوگرم (CP در مقایسه با تیمار شاهد (25/540 گرم در کیلوگرم CP) شد (001/0>P). نتایج نشان داد سیستم نورفور شباهت زیادی با سیستم کربوهیدرات و پروتئین خالص کورنل دارد. با توجه به سادگی سیستم نورفور نسبت به سیستم کربوهیدرات و پروتئین خالص کورنل، توصیه می‌شود متخصصین تغذیه دام از این سیستم استفاده کنند.