فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

اثر مصرف مکمل­های پروبیوتیکی و پری­بیوتیکی بر عملکرد، فراسنجه‌های خونی و اسیدهای چرب فرار شکمبه با استفاده از 40 راس بره نر بلوچی با میانگین سنی 12 تا 14 ماهه و وزن اولیه 5/1 ± 30 کیلوگرم در قالب طرح کاملا" تصادفی با چهار تیمار و 10 تکرار به مدت 90 روز مورد بررسی قرار گرفت. تیمارهای آزمایشی شامل گروه شاهد (جیره پایه)، گروه پروبیوتیک (جیره پایه + 5/0گرم پروبیوتیک به ازای هر راس در روز)، گروه پری بیوتیک (جیره پایه + دو گرم پری­بیوتیک به ازای هر راس در روز) و گروه سین بیوتیک (جیره پایه + 5/0 گرم پروبیوتیک + دو گرم پری­بیوتیک به ازای هر راس در روز) بود. مقدار خوراک مصرفی هر دام بصورت روزانه و افزایش وزن در کل دوره محاسبه و ثبت شد. به منظور تعیین غلظت برخی از فراسنجه­های خونی، در هفته پایانی از سیاهرگ گردنی وداج خون‌گیری به عمل آمد. نمونه­گیری از مایع شکمبه چهار ساعت پس از خوراک­دهی صبحگاهی با استفاده از سوند مری در روز نودم آزمایش انجام شد. نتایج این تحقیق نشان داد که مصرف پروبیوتیک اثر معنی­داری بر فاکتورهای عملکردی بره‌های نر بلوچی شامل وزن نهایی، افزایش وزن روزانه، مصرف خوراک و بازده غذایی نداشت. غلظت گلوکز پلاسما با افزایش مقدار پروبیوتیک در جیره­ها افزایش پیدا کرد و اختلاف معنی­داری (05/0P<) با گروه شاهد داشت، اما این اختلاف بین جیره­های دارای مکمل پروبیوتیک و جیره دارای مکمل پری­بیوتیک معنی­دار نبود. غلظت استات و پروپیونات شکمبه­ای گوسفندانی که مکمل پروبیوتیک و مکمل پری­بیوتیک مصرف کرده بودند، نسبت به گروه شاهد بیشتر بود (05/0P<). در این تحقیق با توجه به اسیدهای چرب فرار تولید شده، مصرف مکمل­های پروبیوتیکی و پری‌بیوتیکی باعث بهبود تخمیر شکمبه­ای شد، ولی اثر معنی­داری بر عملکرد و شاخص­های رشد اسکلتی در بره‌های نر بلوچی نداشت.