فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: اجرا نکردن تعهدهای قرارداد توسط یکی از طرفین، به طرف دیگر قرارداد این حق را می­دهد که تقاضای انحلال قرارداد را نموده تا به نوبه خود از تعهدهای ناشی از قرارداد رهایی یابد. بر حسب گسترش مبالادات تجاری میان عراق و ایران، هدف مقاله حاضر مطالعه تطبیقی جبران خسارت در فسخ قرارداد در کنوانسیون بیع بین ­المللی کالا، نظام حقوقی ایران و عراق است. مواد و روش‌ها: مقاله حاضر توصیفی- تحلیلی است. مواد و داده‌ها نیز کیفی است و از فیش‌برداری در گردآوری مطالب و داده‌ها استفاده ‌شده است. ملاحظات اخلاقی: در این مقاله، اصالت متون، صداقت و امانت‌داری رعایت شده است. یافته‌ها: کنوانسیون بیع بین ­المللی کالا1980وین بر پای­بندی طرفین قرارداد به مفاد عقد و تعهدهای ناشی از آن تأکید نموده و فسخ قرارداد از جنبه استثنایی برخوردار بوده است. با این حال در حقوق دو کشور ایران و عراق، پای­بندی به قرارداد توسط قانون­گذار مورد توجه واقع نشده و بر اساس موارد بیان­ شده در قانون مدنی دو کشور، در صورت حصول شرایط فسخ، هر یک از طرفین می­تواند، قرارداد را فسخ نماید و مطالبة خسارت نماید. نتیجه: در زمینه خسارت نیز باید عنوان نمود که حقوق عراق و ایران فسخ اثر قهقرایی نداشته است. درحالی­که در کنوانسیون اثر فسخ به گذشته نیز سرایت نموده و هم­چنین در این کنوانسیون اساساً اجرای حق فسخ منوط به امکان اعاده کالا می­باشد؛ اما در حقوق کشورهای عراق و  ایران چنین نمی­باشد.