تأثیر برخی عوامل محیطی بر شدت خشکیدگی درختان در زاگرس میانی (مطالعه موردی: تنگه دالاب، استان ایلام)
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی/دانشگاه گیلان
2 عضو هیئت علمی/ دانشگاه ایلام
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد/ دانشگاه گیلان
4 عضو هیئت علمی/ دانشگاه گیلان
doi
چکیده
در سالهای اخیر یکی از رخدادهایی که در جنگلهای زاگرس اتفاق افتاده و هر روز بر وسعت آن افزوده میشود، پدیده خشکیدگی درختان جنگلی است. هدف از این بررسی، برآورد شدت خشکیدگی درختان جنگلی و تعیین رابطه شیب، جهت و ارتفاع از سطح دریا بر میزان خشکیدگی درختان است. بدین منظور در منطقهای به وسعت 400 هکتار از جنگلهای استان ایلام، تعداد 80 قطعه نمونه 10 آری مستطیلی شکل (به ابعاد 25×40 متر) و به روش منظم تصادفی در عرصه جنگل برداشت شد. مشخصههای مورد بررسی در داخل هر قطعه نمونه، شامل: نوع گونه، قطر برابرسینه، شدت خشکیدگی درختان و عوامل توپوگرافی بود. نتایج نشان داد که بین میزان خشکیدگی درختان با درصد شیب (008/0P=) و جهت دامنه (0001/0P=) رابطه معنیداری وجود دارد. با افزایش شیب، میزان خشکیدگی افزایش یافته و در دامنههای غربی و جنوبی نیز میزان خشکیدگی درختان بیشتر است. حدود 90 درصد تعداد درختان منطقه مورد مطالعه، دانهزاد و 10 درصد آن شاخهزاد است. درختان شاخهزاد نسبت به فراوانیاشان بیشتر دچار خشکیدگی شدهاند. بین قطر درختان با شدت خشکیدگی رابطه معنیداری وجود دارد (042/0P=). با افزایش قطر، میزان خشکیدگی درختان افزایش یافته و بیشترین تعداد درختان خشکیده، در طبقات قطری بالا (40 سانتیمتر و بیشتر) مشاهده شد. حدود 50 درصد از کل درختان منطقه مورد مطالعه خشکیده بوده و یا دارای علایم خشکیدگی هستند.