نقش میانجی گری مکانیسم های دفاعی در پیش بینی استرس ادراک شده براساس سبک های دلبستگی بیماران مبتلا به کووید -19
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی مشهد
2
3 دانشگاه علوم پزشکی مشهد
doi
10.22051/psy.2022.36951.2486چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی مکانیسم های دفاعی در پیشبینی استرس ادراک شده براساس سبک های دلبستگی بیماران مبتلا به کووید -19 بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعة آماری شامل تمام افراد شهر تهران که در سال 1399 به کووید 19مبتلا شدند، بود که به صورت اینترنتی پرسشنامهها را تکمیل کردند. 300 نفر با روش نمونهگیری در دسترس و داوطلبانه انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامههای سبک دلبستگی کولینز و ریدر، استرس ادراک شدة کوهن و همکاران و سبک های دفاعی اندروز و همکاران بود. تجزیه و تحلیل دادهها با روش تحلیل مسیر انجام شد. نتایج نشان داد که مدل فرضی برازش مناسبی داشت و تایید شد. همچنین نتایج ضرایب مسیر نشان داد که ضریب مسیر از سبک دلبستگی ایمن به مکانیسم دفاعی رشد نیافته و روان آزرده، منفی و معنادار بود. همچنین نتایج ضریب مسیر غیرمستقیم نشان داد که رابطة مکانیسم دفاعی رشدنیافته و استرس ادراک شده با میانجیگری دلبستگی ایمن معنادار بود. بنابراین سبک دلبستگی ایمن با میانجیگری مکانیسم های دفاعی رشدنایافته، میزان استرس ادراک شده بیماران مبتلا به کووید 19 را پیشبینی کرد.