مدلیابی ساختاری باورهای فراشناختی مختل و اضطراب کرونا: نقش واسطهای سبکزندگی ارتقاء دهنده سلامت
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی
doi
10.22051/psy.2022.37764.2519چکیده
پژوهش حاضر با هدف نقش واسطهای سبکزندگی ارتقاء دهنده سلامت در رابطه بین باورهای فراشناختی مختل و اضطراب کرونا صورت پذیرفت. روش پژوهش، همبستگی از نوع مدلسازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی دانشجویان مقطع کارشناسی مرکز آموزش عالی پلدختر بود که در سال تحصیلی 400-1399 مشغول به تحصیل بودند. 230 دانشجو به صورت آنلاین در این مطالعه شرکت کردند و به پرسشنامههای اضطراب کرونا ویروس (علیپور، قدمی، علیپور و عبدالهزاده)، فرم کوتاه پرسشنامه فراشناخت (وﻟﺰ و ﮐﺎرﺗﺮاﯾﺖﻫﺎﺗﻮن) و سبکزندگی ارتقاء دهنده سلامت (والکر، اسچریست و پندر) پاسخ دادند. یافتههای حاصل از تحلیل دادهها به روش معادلات ساختاری نشان داد که باورهای فراشناختی مختل دارای اثر مستقیم و مثبتی بر اضطراب کرونا بود؛ اما بر سبکزندگی ارتقاء دهنده سلامت اثر مستقیم نداشت. همچنین سبکزندگی ارتقاء دهنده سلامت دارای اثر منفی بر اضطراب کرونا بود. نتایج غیرمستقیم نشان داد که سبکزندگی ارتقاء دهنده سلامت نتوانست نقش میانجیگری در رابطه بین باورهای فراشناختی مختل و اضطراب کرونا ایفا کند. به منظور کاهش اضطراب کرونا در دانشجویان، شایسته است که متخصصان، ارتقای رشد شخصی و معنوی، ارتباط مثبت و سازنده با دیگران، مسئولیتپذیری در سلامت و همچنین کاهش باورهای فراشناختی مختل را مورد توجه قرار دهند.