اثر سیلی مارین بر صفات تولیدی و پاسخهای ایمنی جوجه های گوشتی

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد گروه علوم دامی، دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان

2 دانشیار، گروه علوم دامی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان

3 استادیار گروه علوم دامی دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان

4 دانش آموخته کارشناسی ارشد گروه علوم دامی، دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان

doi
چکیده

تحقیق حاضر به منظور بررسی اثر مصرف سطوح مختلف سیلی‌مارین بر صفات تولیدی و سیستم ایمنی جوجه‌های گوشتی انجام شد. 288 قطعه جوجه گوشتی یک‌روزه سویه کاب 500 در یک طرح کاملاً تصادفی با 6 تیمار، 4 تکرار و 12 مشاهده در هر تکرار بررسی شدند. مقادیر صفر (شاهد)، 160، 200، 240، 280 و 320 قسمت در میلیون (ppm) سیلی‌مارین از روز سوم به جیره جوجه‌ها اضافه شد. مصرف خوراک روزانه، افزایش وزن روزانه و ضریب تبدیل خوراک اندازه‌گیری شد. به منظور بررسی پاسخ ایمنی هومورال در روزهای 8 و 22 پرورش، ml 1/0 از سوسپانسیون 25 درصد گلبول قرمز گوسفندی (SRBC) به عضله سینه جوجه‌ها تزریق و اندازه‌گیری تیتر آنتی‌بادی سرم در روزهای 21، 28، 35 و 42 به روش هماگلوتیناسیون انجام شد. با تزریق ml 1/0 فیتوهماگلوتینین (PHA-P) در روز 16 پرورش به چین پوستی بال جوجه‌ها و با تعیین ضخامت پوست بعد از 24 و 48 ساعت، پاسخ ایمنی سلولی ارزیابی شد. نتایج نشان داد که مصرف 200، 240، 280 و  ppm320 سیلی‌مارین موجب کاهش خوراک مصرفی و بهبود ضریب تبدیل خوراک جوجه‌ها شد (05/0P<)، ولی بر افزایش وزن جوجه‌ها تاثیری نداشت (05/0P>). مصرف 200، 240، 280 و  ppm320 سیلی‌مارین موجب افزایش تیتر آنتی‌بادی تام علیه SRBC وIgG  در مقایسه با گروه شاهد شد (05/0P<)، ولی بر تیتر IgM و شاخص تحریک پوستی در پاسخ به PHA-P تاثیری نداشت (05/0P>). به طورکلی نتایج این تحقیق نشان داد مصرف مقادیر 200، 240، 280 و ppm320  سیلی‌مارین در جیره باعث بهبود عملکرد و پاسخ ایمنی هومورال جوجه‌های گوشتی شدند.