سیر تاریخی معاصرنگاری در تذکرههای فارسی و عوامل مؤثر در تحولات آن
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.48308/hlit.2019.98932چکیده
تذکرهنویسی مانند هر پدیدۀ ادبی نقطۀ آغازی داشته است. در طول زمان بالیده و تحت تأثیر اتفاقات مختلف فراز و فرودهایی را تجربه کرده است. نهایتا، از نقطۀ اوجش فرود آمده و کمرنگ شده است. سنت تذکرهنویسی در دورهای (قرن ششم) آغاز شد و از قرن نهم تا اوایل قرن 14 در دوران اوج خود بود. با روی کار آمدن تاریخ ادبیاتهایی که روشهای نوینی را به خدمت گرفته بودند، از اوج افتاد و در شکلهای دیگری به حیاتش ادامه داد. البته هنوز هم این سنت پابرجاست و تذکرههایی نوشته میشوند. بر مورخ ادبی است تا این تحولات را که بر یک مفهوم ادبی گذشته با شرایط تاریخی و سیاسی و فرهنگی در دورههای مختلف بسنجد و رابطۀ آنها را با هم تبیین کند. در جستار پیشروی قصد بر آن است تا مفهوم معاصرنگاری در تذکرههای فارسی نسبت به شرایط مختلف بررسی و تبیین گردد.
